De tweede week begon met drama: De ervaren Portugees Paolo Gonçalvesoverleed in etappe 7, na een zware val op hoge snelheid. Zo werd weer pijnlijk duidelijk hoe gevaarlijk deze wedstrijd is. En vooral deze aflevering in Saudi Arabië lijkt extra gevaarlijk: erg in al zoveel motorrijders uitgevallen met zware blessures. Dat lijkt te komen door de combinatie van zeer snelle routes door het zand, met plotseling ineens stenen, en het niet goed kunnen voorbereiden met de roadbooks doordat die in diverse etappes pas kort voor de start worden uitgereikt. 

Gonçalveswas een topcoureur, die 13 keer meedeed aan de Dakar en vier keer in de top 10 eindigde, waarvan een keer als tweede (2015). We hopen dat hij nu heerlijk door de eeuwige jachtvelden scheurt.  

Kevin Benavides won die zevende etappe, maar de achtste werd afgelast vanwege de dood van Gonçalves. De negende etappe werd een prooi voor Pablo Quintanilla, die met zijn Husqvarna in de aanvalsstand ging. Hij stond tweede en verkleinde zijn achterstand met een minuut of 5, maar het verschil bleef nog altijd 20 minuten, dus Brabec leek op rozen te zitten met nog drie etappes te gaan. En de volgende dag liep hij weer uit op die twee. Juan Barreda Bort won de etappe, en werkte zich daarmee op naar de derde plaats in de stand. In de 11de etappe kwam Quintanillo sterk terug: hij maakte ruimt 11 minuten goed op leider Brabec en won de dag. 

Zo had Brabec op de laatste dag nog 14 minuten voorsprong op Quintanillo, die het spoor zou moeten zetten in de afsluitende etappe. En dat is altijd een nadeel, zo bleek ook nu weer. José Ignacio Cornejo (Honda) won de laatste dagtocht  De overwinning in de rally ging naar Ricky Brabec (Honda) voor Pablo Quintanilla (Huskie) en Toby Price (KTM). Zo is het voor het eerst in 31 jaar dat er weer een Honda wint. Eindelijk blijkt de machine betrouwbaar te zijn geworden. En dus kwam er een einde aan de ellenlange zegereeks van KTM. De 28-jarige Brabec is de eerste Amerikaan die de Dakar wint.

De drie Nederlanders die de eerste week heelhuids doorkwamen, deden het uitstekend. Paul Spierings reed zich in etappe 10 naar een hele knappe 12de plek. Mirjam Pol reed ook prima (45ste), maar maakte wel een klapper waar bij ze een spiertje scheurde en zich flink kneusde. De volgende dag was er heel erg slecht nieuws van het Nederlandse front. Edwin Straver viel hard en brak daarbij zijn nek. Hij raakte in coma, en verkeert in levensgevaar. Hij lag op dat moment op de 38ste plaats en hij was vierde in het kistklassement. Maar na die val moeten we vooral hopen dat hij het er levend vanaf brengt. Weer bleek hoe ontzettend gevaarlijk deze Dakar is.   

De andere twee reden gelukkig de rally uit. Spierings werd heel knap 25ste en Pol al net zo knap 41ste, ondanks haar blessure.

Vijf Nederlanders vielen helaas uit, allemaal vanwege (zware) valpartijen. Maar Mirjam rijdt de rally weer uit. Overigens blijkt hier wel hoe sterk het vrouwelijk geslacht is, want Laia Sanz werd 18de en reed haar 10de Dakar uit. Al haar Dakars is ze gefinisht: superknap. Ook de drie andere motordames hebben de rally uitgereden. Zo laten zij iets heel moois zien, en dat in een land waar vrouwen nog maar nauwelijks auto mogen rijden.  

De Dakar 2020 was een mooie, maar ook een superheftige. 

We hopen nu vooral dat Martien Jimmink en Edwin Straver zullen herstellen.

Geniet nog een keertje van het EMX250 seizoen. Roan van de Moosdijk kwam wat langzaam op stoom, maar won uiteindelijk glansrijk het kampioenschap. In bijgaand filmpje zie je het hele seizoen in samenvatting.

Prachtig gedaan Roan!

https://youtu.be/

Begin Jaren ’70 werd er alom gezocht naar oplossingen voor tekort schietende achtervering. Vorige week hadden we al een Bultaco met een voorvork achter. Nu kwamen we ook nog dit plaatje tegen. Alweer een Bultaco met een mooi stukje huisvlijt: gewoon een extra setje achterschokbrekers erbij geschroefd. Dat moet toch wel stevig geveerd geweest zijn. Maar de zoektocht naar meer veerweg werd er nog niet mee opgelost. Uiteindelijk bleek de zoektocht dankzij een slimme Belg en lef van Yamaha uit te komen bij minder schokbrekers (‘monoshock’!) in plaats van meer.

Tijdens het KNMV Motorsportgala heeft Glenn Coldenhoff voor de eerste keer in zijn carrière de Hans de Beaufortbeker gekregen. Dit is de belangrijkste onderscheiding in de Nederlandse motorsport, en hij ontvangt natuurlijk geheel terecht!

Ondanks een zware blessure, die Coldenhoff parten speelde tijdens de eerste races in de MXGP, pakte hij in 2019 een derde plek in de WK-eindstand én twee Grand Prix-overwinningen. Maar het absolute hoogtepunt was de winst in allebei zijn races in de Motocross of Nations in Assen. Teamgenoten Jeffrey Herlings en Calvin Vlaanderen reden sterk, maar het was Coldenhoff die zich, onder toeziend oog van koning Willem-Alexander, kroonde tot de échte koning van dat magische weekend. TeamNL won er voor het eerst de WK-titel voor landenteams.

 

Naast zijn uitzonderlijke prestaties is de goedlachse Glenn Coldenhoff geliefd op en naast de baan. Zijn uitstraling, houding en enthousiasme maken hem een voorbeeld voor jonge sporters en een geweldige ambassadeur van de Nederlandse motorsport.

 

Glenn Coldenhoff: “Dit is toch de grootste prijs in de Nederlandse motorsport. Ik kom hier al vele, vele jaren. Er staan grote namen op de lijst met winnaars. Ik ben heel vereerd deze prijs te krijgen.

Het is een heel zwaar jaar geweest, met een zware blessure. Er waren heel veel slechte dagen, dat ik echt negatief dacht. Het was een zware tijd, ook voor de mensen om mij heen. Mijn vriendin stond altijd voor mij klaar, net als mijn team Standing Construct. En om dan het seizoen zo samen af te sluiten… Heel speciaal. En nu op naar een nog beter jaar!”

 

En Roan van de Moosdijk kreeg de Ben Majoortrofee.

De titel in het Europees Kampioenschap Motocross 250cc, derde in de eindstand van Dutch Masters of Motocross, derde in de MX2 bij een gastoptreden tijdens de Grand Prix van Turkije en een plek in het gouden MXoN-team: een prachtjaar voor de negentienjarige Roan van de Moosdijk. Hij ontving daarom, uit handen van FIM-directeur Tony Skillington, de Ben Majoortrofee voor talent van het jaar.

 

Roan van de Moosdijk: “Wat een mooie trofee om te krijgen. Het was een heel mooi jaar voor mij. Het begon niet zoals verwacht met wat tegenvallende prestaties. Maar toen was er die klik. De druk ging eraf. Ik ging manches winnen en uiteindelijk pakte ik de titel in de laatste manche. Komend jaar is het volle bak in het WK MX2. Deze prijs is een mooie motivatie.”

 

Baansporttrofee

Met onuitputtelijk enthousiasme maakt Stichting Motorsport Roden zich al vijftig jaar hard voor de motorsport, met in het bijzonder de grasbaan en langbaan. De afgelopen jaren organiseerden zij bovendien een prachtige reeks internationale wedstrijden: het WK Langbaan Teams (2017), het WK Langbaan Solo en EK Zijspannen (2018) en nogmaals het WK Langbaan Solo (2019). De uitstraling, kwaliteit en passie waarmee Stichting Motorsport Roden zich profileert maakt hen de terechte winnaar van onze Baansporttrofee.

 

Bert Oosterling (voorzitter Stichting Motorsport Roden): “Dit betekent heel veel voor ons, heel verrassend. Naast onze veertigurige werkweek hebben we ook een veertigurige werkweek in de motorsport. Samen met ons bestuur en vrijwilligers doen we dit. We hebben geen bloed, maar olie in ons lijf.”

 

Against Cancer

Naast de kampioenen en prijswinnaars stond het KNMV Motorsportgala dit jaar in het teken van de samenwerking tussen de KNMV en Against Cancer. Deze stichting ‘geeft een glimlach aan kinderen die bezig zijn met hun race tegen kanker’, door het organiseren van (race)evenementen voor deze kinderen en hun gezinnen óf met hen sportevenementen te bezoeken.

 

Tijdens het gala werden onder andere een trainingssessie met motocrosser Jeffrey Herlings en een gesigneerd shirt van Barcelona-speler Frenkie de Jong geveild. Op de avond werd zo tegen de 30.000 euro opgehaald voor Against Cancer. In 2020 zal de KNMV tijdens alle rondes van Dutch Masters of Motocross en bij meerdere evenementen op het TT Circuit gezinnen van Against Cancer ontvangen.

 

Met het Motorsportgala 2019 achter de rug zijn alle pijlen nu gericht op komend seizoen. Deze maand zijn er diverse clubwedstrijden in de motocross en is op 17 en 18 januari de Supercross in Goes. Wat betreft de grote internationale competities bijt Jasper Iwema voor Nederland begin februari het spits af in het WK IJsracen. Op naar weer een geweldig motorsportjaar!

Hier een filmpje met mooie beelden van een woestijnrace uit het tijdperk lang voordat de Dakar bestond. In de USA werd toen al lang aan woestijnraces gedaan. Hare & Hound Desert Racing heette dat. De race in het filmpje is in 1967 in de Mojave-desert. Prachtige beelden van gave oude motoren (BSA, Greeves, Triumph, Norton, Husqvarna) en mannen van staal.

https://youtu.be/

Bij de tweede wedstrijd in St. Louis was het Zach Osborne op zijn Huskie die kopstart nam in de finale. Maar een vastberaden uitziende Ken Roczen kwam hem al na een ronde voorbij. En even later kwam ook Justin Barcia, die vorige week de eerste wedstrijd won,  langszij. En ook Adam Cianciarulo probeerde het nu, met een flinke schouderduw, maar een bocht verder gaf Zach hem een koekje van eigen deeg. Roczen reed vloeiend op zijn Honda, bouwde zijn voorsprong uit, en won met overmacht. Dit is zijn eerste supercross-zege in drie jaar. De tussenliggende periode was tamelijk rampzalig voor Ken, want twee keer moest hij lang revalideren na gecompliceerde breuken in beide armen. Justin Barcia bleef onbedreigd op de tweede plaats en Jason Anderson, de kampioen van 2018, reed naar de derde plaats. Eli Tomac viel startte weer slecht, en reed naar een tegenvallende  4de plaats. De huidige kampioen Cooper Webb, viel nog meer tegen (12de), maar die had een excuus in zijn nog altijd voortdurende grieperigheid.

In de 250-west klasse nam Austin Forkner weer kopstart, terwijl Dylan Ferrandis weer een slechte start had en al na de eerste bocht in het gedrang onderuit ging en heel veel tijd verloor. De 16-jarige rookie Jet Lawrence uit Australië deed het uitstekend. Hij reed lang tweede, totdat een technisch probleem hem terugwierp naar de vijfde plaats. Justin Cooper had een matige start, maar vocht zich naar een knappe tweede plaats. Maar dat was achter Forkner, die onbedreigd naar de winst reed. Voor de ogen van de burgemeester van zijn woonplaats, die speciaal was gekomen om hem aan te moedigen.

https://www.offroadvideos.org/ama-supercross-round-2-st-louis-2020-main-events/

De tweede wedstrijd voor het WK-superenduro werd gehouden in het Duitse Riesa. Er lag een heel mooi baantje met veel extreme hindernissen gemaakt van boomstammen. Het meest opvallend daarvan was een hele steile en hoge brug, waar het voor de mindere goden lastig was om vanaf te rijden. Maar de toppers hadden er geen enkele moeite mee: die sprongen er gewoon vanaf en bespaarden daarmee heel veel tijd. Billy Bolt begon sterk en pakte de kop in de eerste race. Maar tegen het einde bleef hij even steken achter een boomstam toen hij die brug moest beklimmen, en daardoor glipte de gestaag door het veld opstomende Taddy Blazusiak voorbij, om direct door te stomen naar de eerste plaats aan de finish. In de tweede manche was de startvolgorde andersom, en Blazusiak kwam nu al snel aan kop. Bolt kwam aan zijn achterwiel en haalde hem in na een foutje. Zo leek hij zich te revancheren. Maar het mocht niet zo zijn: hij maakte dezelfde fout als in reeks 1 en bleef op dezelfde plek steken. En weer gaf hij zo de zege cadeau aan de Poolse KTM-coureur. De derde manche was van start tot finish voor Taddy. Heel even haperde hij op dezelfde plek als waar Bolt zo’n moeite mee had. Maar al snel kon hij door, en hij won onbedreigd.

Bolt werd ondanks alle pech tweede in de einduitslag (4/2/3). Jonny Walker was snel en won de superpole. Maar in de eerste twee races viel hij al in de eerste bocht, dus zijn resultaten vielen wat tegen (3/3/4). Hij werd derde totaal.

Blazusiak leidt de tussenstand (117), voor Bolt (106) en Walker en Gomez (87).

Zie hier de highlights: https://youtu.be/prQQS4zegzQ

‘Een zware is de ware’, maar soms is het toch ‘hoe kleiner, hoe fijner’. Er is een dappere Brit die onlangs de winterse Valleys extreme-enduro in Wales reed op een Fantic Caballero 70cc. Een hele moeilijke wedstrijd met veel gladde stenen en andere obstakels. Hij verdient zeker een applausje voor zijn inzet. Zie hier hoe het hem verging in de eerste ronde:

https://youtu.be/

In Colorado kun je prachtig offroadrijden. Maar het is bepaald niet ongevaarlijk: kijk maar! (spoel door naar 5:20)

https://youtu.be/

Pagina 1 van 134