Nog even een terugblik op de Romaniacs hard-enduro, met een mooi mix van spectaculaire beelden gezien vanuit de rijderspositie.

https://www.redbull.com/int-en/videos/AP-1YPJUBNS11W11

De Motocross of Nations wordt op 29 september in ons eigen Assen gehouden. Dat wisten jullie natuurlijk allemaal al. Er doen 34 landen mee, en hun teams zijn nu allemaal ingeschreven en bekend gemaakt door de FIM. De hele lijst staat hieronder.

Maar let op, dit is nog niet definitief. Zo is ondertussen het gerucht dat Tom Vialle niet voor Frankrijk zal uitkomen, vanwege een geschil over de zichtbaarheid van sponsor Red Bull op zijn kleding. Nu maar hopen dat dat niet ook voor Jeffrey Herlings opgaat: die heeft immers dezelfde sponsor.  

Naast Jeffrey en Glenn Coldenhoff, moet de definitieve keuze nog gemaakt worden tussen Calvin Vlaanderen en Roan van de Moosdijk. Of Max Anstie (GB) weer fit zal zijn eind september is ook nog maar de vraag, en verder zal er ook nog wel wat veranderen door blessures en dergelijke. De grote lijnen zijn echter wel duidelijk….:

Nederland maakt een grote kans. Frankrijk heeft een minder sterk team dan afgelopen jaren. De Amerikanen zijn geen zandrijders, maar moeten niet worden onderschat. De Belgen gaan het waarschijnlijk toch weer goed doen. En de Zwitsers hebben op papier ook een heel mooi driemanschap. Bij de Spanjaarden is er één heel snel. Onderschat ook die Italianen, Australiërs, Esten en Denen niet.

Hoera!

De afgelopen jaren hebben we nogal eens nieuws moeten doorgeven over (dreigende) sluitingen van motocrosscircuits. Helaas. Het is in Nederland gelukkig niet zo erg als in België, maar toch.

Maar nu is er ook goed nieuws!  Het mooie Brabantse zandcircuit Bezuidenhout in Boekel heeft na 54 jaar gedogen de status van officieel legaal circuit gekregen, dankzij grote inspanningen van de MC Boekel. Waarvoor hulde!

Lees hieronder het bericht van de MC Boekel.

 

De Raad van State heeft bij uitspraak van 14 augustus jongstleden de laatste bezwaren afgewezen waardoor het circuit nu officieel en legaal opgenomen is in het nieuwe omgevingsplan van de gemeente Boekel.

De strijd met de tegenstanders die vanaf 2005 serieus werd was erg lang en niet altijd even makkelijk om vol te houden. Na het absolute dieptepunt begin 2011 waarin we officieel gesloten werden dachten we dat het niet meer goed ging komen. Toen kwam halverwege 2011 alsnog  het verlossende woord van de Raad van State dat we toch aanspraak konden maken op het overgangsrecht en dat er opnieuw gekeken moest worden naar de mogelijkheden om het circuit te legaliseren.

Dit moest in eerste instantie gebeuren met een onherroepelijke milieuvergunning. Die werd na opnieuw zittingen bij de Raad van State in de loop van 2013 definitief verleend. Hierin was alles vastgelegd wat er wel en niet mocht op het circuit.

Aansluitend werd de procedure opgestart om het circuit ook officieel op te nemen in het bestemmingsplan wat tegenwoordig omgevingsplan heet.

Met de, te allen tijde, volledige medewerking van de gemeente Boekel is dit nu in 2019 ook een feit.

Wij zijn als MC Boekel ontzettend blij dat aan alle onzekerheid een einde is gekomen en willen aan al onze collega clubs die met hetzelfde probleem kampen de boodschap mee geven om vol te houden en niet op te geven tot de finishvlag valt.

Op de mooie snelle grasbaan van Gooik in het zonnige Vlaamse heuvelland werd de Belgische zijspan-GP verreden. Thuisrijder Marvin VanLuchene was hier de terechte winnaar met twee keer de volle buit.. Bax/Stupelis werden twee keer tweede en Brown/Miljard derde (5/3). Koen Hermans en Nicolas Musset waren ook snel, maar hadden helaas weer eens motorpech.

VanLuchene heeft hiermee een paar puntjes van zijn achterstand op de leiding in het WK afgeknabbeld, maar Bax staat nog altijd een comfortabele 65 punten voor op de huidige wereldkampioen.

Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=BwzWXjVmFiU

Mooi filmpje waarin de Amerikaanse KTM-enduro-toppers Cody Webb en Taylor Robert over bijzondere hindernissen stuiteren. Die jongens kunnen wel rijden…

We deden in onze verslagen de laatste tijd ietwat gapend over de successen van Jorge Prado in de MX2-GP’s. Het spijt ons, maar we vonden zijn overmacht gewoon een beetje saai. Alleen de GP in Engeland, waar hij wegens een blessure niet mee kon doen, en de GP in Zweden toen hij nog bij moest komen van het kampioensfeest, werden niet door hem gewonnen. En doordat zijn starts ook zo goed zijn, hoefde hij zich vrijwel niet door het veld naar voren te werken (waardoor het eventueel nog spannend voor de zege had kunnen worden, zoals we voorheen vaak met Herlings zagen in de MX2). Gelukkig was er een enkele keer nog iemand anders die even voor hem mocht rijden, of zelfs een manche won: die eer viel Thomas Kjer Olsen, Jago Geerts, Tom Vialle en onze eigen Calvin Vlaanderen te beurt.

Maar dat het wat saai was, is natuurlijk eigenlijk wel de verdienste van Jorge. Hij is gewoon heel veel beter dan de rest in de MX2. En dat is hartstikke knap, want het is nog altijd maar een jong ventje van 18 jaar oud. En hij komt ook niet uit een motocrossland waar het wemelt van de goede teams en trainers die je een zetje kunnen geven. Hulde dus voor deze terechte kampioen!

En trouwens ook hulde voor zijn karakter. Het is een heel sympathieke jongen, die niet naast zijn schoenen loopt en die heel open is naar fans en pers.

Volgend jaar gaat hij voor KTM in de MXGP-klasse rijden. We zijn benieuwd hoe hij het er daar afbrengt, met zijn nogal frêle gestalte. Maar we verwachten toch wel dat hij het de toppers lastig zal kunnen maken. Denk even terug aan zijn eerste MX2-GP in Assen in 2016, waar hij gelijk al heel brutaal het duel aanging met onze held Jeffrey. Hier kun je dat nog een keer bekijken: https://www.youtube.com/watch?v=ZYas0KCwx9U

En hier vind je een filmpje over het winnen van de 2019-titel:  https://www.facebook.com/watch/?v=430737920984607

De Amerikaanse ex-topcrosser Josh Hill (broer van Justin) heeft iets leuks bedacht: ‘to ride anything’: alles proberen. Zo probeerde hij de hillclimb-wedstrijd van Poag’s Hole op een Nitro R6 en op een YZ450f. En hij deed het uitstekend in zijn allereerste wedstrijd. Kijk maar: https://www.youtube.com/watch?v=

De twaalfde en laatste wedstrijd om het Amerikaans outdoorcross-kampioenschap zit er weer op. Eindelijk krijgen de crossers even rust na een zeer intensief seizoen met vanaf begin januari vrijwel elk weekend (!) een wedstrijd.

Vorige week werd Eli Tomac (foto) in Budds Creek al kampioen bij de 450’s, en afgelopen weekend pakte Adam Cianciarulo de titel bij de 250’s. Dat is dus een groot groen succes, want beiden rijden op een Kawasaki.

Tomac pakte tamelijk eenvoudig zijn derde achtereenvolgende outdoortitel. Dat is een hele knappe prestatie. De laatste die drie titels op rij won was de Jeremy McGrath; hij won er zelfs zes op rij in 2000-2006.

Voor Cianciarulo was het nog wel spannend, want Dylan Ferrandis won 8 van de laatste 12 manches van het seizoen en kwam daarmee behoorlijk vlug naderbij in de stand. Maar omdat hij in de eerste zes wedstrijden punten liet liggen - vooral door slechte starts – kon hij Cianciarulo nooit echt dicht naderen, want die was in de eerste seizoenshelft flink uitgelopen. Uiteindelijk had Adam 20 punten voorsprong op Ferrandis.

Eindelijk wint Adam hiermee een titel. Hij werd de afgelopen jaren al drie keer tweede op 15 (2019), 3 (2018) en 2 (2017) punten achterstand in de supercross. Dus dit voelde voor hem nu echt als eindelijk eens loon naar werken. Genoegdoening heet dat in mooi Nederlands.

Zie hier de samenvatting van de laatste wedstrijd in Ironman: https://www.youtube.com/watch?v=8OM6nhiRhMA&feature=youtu.be

Nog meer Nederlands cross-succes!

Op het prachtige circuit van Roggenburg werd in de warmte de elfde van 14 zijspan-GP’s verreden. Kampioenschapsleiders Bax en Stupelis deden het uitstekend met de dubbele manchewinst. Hermans-Musset werden tweede totaal, met een derde en tweede plaats, vlak voor de huidige wereldkampioenen Vanluchene-Van den Bogaart. Bax staat nu een forse 71 punten voor op VanLuchene, dus het ziet er goed uit….

Volgende week gaat het verder in Gooik in België.

Zie hier de samenvatting: https://www.fimsidecarcross.com/videos/detail/1074-newsfeed-roggenburg-races?season=2019

Het was echt een Nederlands festival in Udevalla bij de Zweedse motocross-GP.

Eerst pakte Roan van de Moosdijk heel beheerst de Europese titel EMX250. Heel goed gedaan. Gefeliciteerd Roan!

Toen won ene ontketende Glenn Coldenhoff de eerste manche MXGP, en even later won hij de GP met nog een tweede plaats. Briljant gereden. Net als vorige week, toen hij ook al de GP in Imola won. Daarna schreven we dat we hoopten dat Glenn voortaan zou weten hoe hij de enorme kracht die in hem zit, moet ontketenen. Nou, het lijkt erop dat hij het nu weet. Gefeliciteerd, en houd dit vast Glenn!   

En dan was er ook nog de return van Jeffrey Herlings. Bijna het hele seizoen lag hij eruit met gebroken enkels. En dan bij de comeback gelijk alweer zo sterk rijden dat je de kwalificatie wint, heel lang aan kop gaan in race 1 en vierde wordt in race 2. Ook een prachtprestatie! Goed zo Jeffrey, je rijdt zo weer terug naar je oude niveau. Maar het zou wel eens kunnen dat je dan in de GP’s niet meer de strijd aan moet binden met toppers uit Italië, Slovenië of Frankrijk, maar met een andere topper uit Nederland… Eind september rijd je echter in hetzelfde team: bij de Motocross of Nations in Assen. Dus houd elkaar te vriend alsjeblieft.

En je zit dan in het team met Calvin Vlaanderen, nog zo’n Nederlandse topper die prachtig presteerde in Udevalla, met een overwinning in race 2 van de MX2 en een tweede plaats in de daguitslag. Heel goed gedaan. Gefeliciteerd Calvin!

Het wordt verdomd lastig kiezen voor MXON-teamchef Patrice Assendelft, tussen Roan en Calvin om in Assen in te zetten in de MX2. Gefeliciteerd met zo’n briljant team, Patrice! We wensen je veel wijsheid toe.