Jeffrey Herlings’ voet is nog lang niet hersteld. De NOS meldt in een interessant item 3dat het zeker nog tot eind april duren, en daarmee zou hij dus nog drie GP’s moeten laten schieten, en kan hij de wereldtitel in 2019 normaalgesproken dus wel vergeten. Heeeeel erg jammer, natuurlijk.

Maar Herlings is wel opgelucht, omdat de doktoren hebben verteld dat de complexe breuken in zijn rechtervoet wel goed zullen helen. Herlings zal er echter niet makkelijk vrede mee nemen om in 2019 dan niet voor een belangrijke titel te gaan. Dus hij wil graag de AMA-nationals in Amerika gaan rijden. Daar moet hij alleen nog wel toestemming voor krijgen van KTM….

https://nos.nl/artikel/2275557-zelfkritische-herlings-zet-wk-titel-uit-z-n-hoofd-voelt-als-falen.html

Hier een kort item van omroep L1 over de eerste ONK-trial in Maasbree (afgelopen zondag).

Randy Kerstjens won ondanks een pinkblessure bij de Inters I, voor de Belgen Toon van Baelen en Nicolas Defourny. Wat L1 niet verteld is dat het door de regen erg glad was en het ’s middags ging stormen met enorme windstoten (af en toe leek het bijna of de kantine ging wegwaaien), waardoor de laatste ronde werd gecanceld.

https://l1.nl/l1mburg-centraal-maasbree-middelpunt-van-trialsport-148441/

In Daytona is elk jaar de supercross-wedstrijd die nog het meest op een outdoor-wedstrijd lijkt, vanwege de langere baan, lossere aarde en vaak slechte weersomstandigheden. Dit keer was het echter prima weer voor de gigantische grandstand van het wegracecircuit (foto). En de toeschouwers genoten van hele mooie races. Bij de 450’s ging Blake Baggett na kopstart een paar ronden aan de leiding, voordat Eli Tomac hem brutaal binnendoor de pas afsneed. E.T. reed daarna onbedreigd naar het podium. Marvin Musquin leek dit keer ook agressief genoeg te zijn om naar de kop te rijden, maar een foutje en een afslaande motor gooiden roet in het eten. Hij jaagde nog wel achter klassementsleider Cooper Webb aan voor de tweede plaats, maar zonder succes. Roczen was bij de start al in de tang genomen en gevallen. Hij begon vrijwel als laatste, maar wist nog naar de 9de plek op de eindstreep te crossen.

Zach Osborne kon voor het eerst echt overtuigen bij de 450’s: hij werd zesde, maar achter een andere 450-rookie: Joey Savatgy, die aan een sterk seizoen bezig is op zijn Kawa.  

Webb loopt met zijn tweede plaats wederom uit in de stand: hij leidt nu met 19pt. voor Tomac, die twee plekken stijgt in de stand, maar evenveel punten heeft als Musquin, terwijl Roczen er maar 2 achter zit.

Bij de 250’s-East had Kyle Peters op Suzuki verrassend de eerste paar ronden de leiding in handen, voordat hij flink terugviel. Austin Forkner was er als eerste langs en ging met afstand op de overwinning af. Hij heeft dus nog steeds alle races dit jaar gewonnen, en maakte van Daytona ook een Kawasaki-show (want Tomac won ook op zo’n groene). Chase Sexton en Justin Cooper werden tweede en derde. Forkner staat nu, halverwege de serie, heel ruim aan kop, met 23 pt. voorsprong op Cooper en Sexton, die gelijk staan in punten.

Nog even een aparte eervolle vermelding voor Ryan Sipes. Deze veteraan, die eigenlijk gestopt is met crossen, werd 14de bij de 250’s. Een dag later zou hij ook gaan starten in een 3-uurs cross-country-race in Daytona (GNCC) en een paar dagen later in een flat-track wedstrijd. Een echte noppenheld, die Sipes!

Zie hier de highlights https://www.youtube.com/watch?v=2xhLyif6aNE en hier de hele 450-finale: https://www.dailymotion.com/video/x73vk30

In het derde deel van ons alfabet van exotische noppenmotormerken zijn we, zoals u misschien al verwachtte, aangekomen bij de C. We zaten nog in Italiaanse sferen, dus dachten we aan Cagiva (grote cross-successen in het verleden) en aan Cimatti (de Caiman is een prachtig dingetje). Maar het werd Cannondale. Niet Italiaans, maar nog exotischer.

De bekende en succesvolle mountainbike-makers van het Amerikaanse merk Cannondale dachten rond het jaar 2000 dat ze ook wel even de motocross/endurowereld konden veroveren met hun slimme uitvindingen. In 2001 was de Cannondale MX400 min of meer klaar. Zeer revolutionair, met het luchtfilter voor-bovenin en de olie lager in de balken van het van Honda afgekeken frame, een erg schuin gemonteerde achterschokbreker zonder link en een grotendeels andersom gemonteerd motorblok met injectie.

Maar het bleek te veel nieuwigheid en revolutie en te weinig gezond verstand en testwerk. Eerlijke mensen die er wel eens op hebben gereden zeggen dat het een van de allerberoerdste noppenfietsen ooit was. Want dat rijden duurde vaak niet erg lang (want kapot) en ging helemaal niet lekker. Het hele project verdween dan ook in 2003 weer van het toneel: nadat er 80 miljoen dollar was uitgegeven, werd het faillissement aangevraagd. Triest hoor. Gelukkig hebben we de foto’s nog…

Hier een leuk plaatje van Romain Febvre die vliegt. Dat deed hij afgelopen weekend ook in de kwalificatie in Argentinië, die hij won. De eerste manche ging ook lekker (derde), maar in de tweede stapte hij hard af. De korte vlucht die hij daarbij maakte was veel minder mooi dan deze (als je wilt kun je die hier zien:  https://www.youtube.com/watch?v=d05qfkMRXsQ ), en hij hield er een op z’n minst zwaar gekneusde enkel aan over.

Het was zeker niet zijn beste seizoen, maar toch nog altijd prachtig om naar een filmpje van extreme-enduro-koning Graham Jarvis met fragmenten uit zijn wedstrijden van 2018 te zien. 
https://www.youtube.com/watch?v=

Ja, je moet wat als freestyle-crosser. Stunts moeten steeds spectaculairder en groter. En dan wordt het op een gegeven moment lastig om nog iets te verzinnen. Nou, de Duitse topper Kai Haase heeft wat moois bedacht. Hij was bij de Boels om een bladblazer te huren, keek in het rond, en ineens kreeg ie een briljant idee. Zo ongeveer moet het zijn gegaan. Kijk maar…

Cooper Webb greep de negende ronde om het Amerikaans supercrosskampioenschap in Atlanta aan om te laten zien dat hij nu echt de grote favoriet is voor de titel. Hij won zijn vijfde wedstrijd dit jaar (terwijl hij daarvoor nog nooit een 450-wedstrijd had gewonnen) in zijn thuisrace in Atlanta (Webb komt uit het naburige North-Carolina). Hij is gewoon echt ‘on a roll’: sinds zijn eerste victorie weet hij dat hij het kan, en heeft hij een enorme boost in zijn zelfvertrouwen gekregen. Dit keer werd hij geholpen door een kopstart. Zijn KTM-maat Marvin Musquin viel hem na vijf minuten wel aan, maar moest inbinden en daarmee een paar seconden toegeven. Blake Bagett kwam hem zelfs voorbij en liep ook in op Webb. Maar die laatste hield prima stand aan de kop en was dolblij om zijn thuisrace te winnen. Hij vertelde na afloop “sinds ik 4 was heb ik geen Atlanta-supercross gemist, en ik heb hier bij de mini’s gereden: dit toont aan dat je altijd dromen moet blijven volgen.”) Met Baggett en Musquin erbij werd het een compleet KTM-podium. De winnaar van vorige week, Eli Tomac, had weer eens een matige start (11de) en het inhalen ging hem dit kaar veel lastiger af dan vorig weekend: hij werd uiteindelijk slechts zesde, twee plaatsen achter die andere favoriet Roczen. 
Webb loopt hiermee tot 13 pt. uit in het kampioenschap. Roczen staat nog tweede, 4 pt. voor Musquin en 9 voor Tomac. 
Bij de 250’s was het in Atlanta een zogenaamde East-West showdown: de oostkust- en westkust-competitie kwam hier bij elkaar, waarbij iedereen punten kon verdienen voor z’n eigen serie. Kwalificeren was hier natuurlijk wel dubbel zo moeilijk, maar alle toppers kwamen erdoor. De oostkust-toppers Austin Forkner en Chase Sexton gingen aanvankelijk de westkust-crossers Adam Cianciarulo en Dylan Ferrandis voor, maar die laatste twee waren duidelijk sneller. Forkner moest hierdoor voor het eerst dit seizoen anderen voorlaten, maar in het oostkust-kampioenschap liep hij alleen maar verder uit met zijn derde plaats op de eindstreep. Hij staat 18 pt. voor op rookie Justin Cooper, met Chase Sexton 2 pt. verderop. In het west-kampioenschap loopt Cianciarulo (net als Forkner op Pro-Cicuit Kawasaki) verder uit op Ferrandis (15 pt. minder) en McElrath (2 daarachter). 
Zie hier de highlights https://www.youtube.com/watch?v=1e2tLinWRWU en hier de hele finales: http://offroadvideos.org/ama-supercross-round-9-arlington-…/

De kop is er af. De eerste Motocross GP van 2019 zit er weer op. Helaas zonder de geblesseerde Jeffrey Herlings, die in Oploo op de bank zat te balen. Zonder hem was het gelijk ook een stuk minder spannend (voor ons in ieder geval). Toni Cairoli had weinig moeite om te laten zien dat hij de snelste is in afwezigheid van The Bullet. In de eerste manche lag Romain Febvre lang tweede, maar moest toezien hoe de oprukkende Tim Gajser die plek inpikte. In de tweede race ging Febvre er hard vanaf, waarbij hij zijn enkel blesseerde. Gajser werd weer tweede, voor de verrassend sterke Jeremy van Horebeek op een privé-Honda, die ook in de totaalstand derde werd.

Onze landgenoten Brian Bogers en Glenn Coldenhoff deden het niet slecht na al hun blessureleed: Bogers werd 16de en 17de, Coldenhoff 17de en 18de.

Bij de MX2 won de wereldkampioen, Jorge Prado (foto), beide manches. Thomas Kjer Olsen werd beide manches tweede. De grote verrassing van Neuqen was de Australiër Mitch Evans. De Honda-114-Motorsports-coureur werd prima 5de en 3de. De Nederlanders deden het lekker en pakten flink wat punten in het verre Zuid-Amerika. Calvin Vlaanderen werd twee keer 4de, Davy Pootjes twee keer 10de, terwijl Bas Vaessen 14de en 13de werd.

Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=GGG1OL8cq2E