Kijk eens wat een mooie plaatjes je kunt maken met een drone. 
T’is eigenlijk net Kunst. 
Het maken van deze prachtige rit trouwens ook. 

Dit is wat je noemt een flinke stuiter. Prachtig.

Twee dagen geleden hadden we een mooi filmpje van een megasprong in de duinen. Maar met die sprongen moet je wel een beetje oppassen voor overstekende auto’s. Kijk maar:

https://www.youtube.com/watch?v=

 

Drama in Oss bij de eerste zijspancross-GP van 2018. Vooral voor wereldkampioen Etienne Bax en Kaspers Stupelis, die door een zware koprol in de eerste manche moesten opgeven met een gebroken sleutelbeen voor Etienne. Daniel Willemsen en Robbie Bax (foto) beleefden de GP heel anders, want zijn reden ijzersterk en wonnen. En dat terwijl ze vanaf de tweede startrij moesten starten! In beide races hadden ze een goede start, haalden ze veel tegenstanders in, en reden ze naar de tweede plaats. Daarmee pakten ze de totaalzege. 
Valentin Giraud viel in de tweede manche uit met motorpech (terwijl hij aan de leiding lag, en de eerste manche had gewonnen). De nieuwe combinatie Koen Hermans / Nicolas Musset reed ook heel sterk. Zij werden knap tweede totaal met een vierde en een eerste plaats. VanLuchene/van den Bogaart werden derde, en Veldman en Van der Putten vierde. 
Over twee weken is er weer een GP, in Zuid-Frankrijk. Etienne Bax hoopt er dan weer bij te zijn. 
Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=BNGM1RR8Eus

De twaalfde wedstrijd in Indianapolis begon al met drama, omdat klassementsleider Jason Anderson in de eerste bocht op een hoop belandde, en dus van achteraan moest beginnen. En ondertussen pakte zijn voornaamste titelrivaal, Marvin Musquin (KTM), zijn eerste kopstart dit jaar. Hij kreeg de snelste man van de laatste tijd, Eli Tomac, achter zich aan. Deze twee liepen vooraan ver weg van de rest. Maar halverwege de race crashte Tomac stevig op de whoops en deed er lang over om weer op te krabbelen. Hij zou zich nog redelijk terugvechten naar de 15de positie op de finish. Anderson gaf ondertussen zijn Huskie flink de sporen door de diepe sporen op de nogal kapotgereden baan. Hij slalomde door het veld, en kwam als vierde over de finish. Heel knap. Hij verliest hiermee 7 punten aan Musquin, die nadert tot op 35 punten, maar hij laat hiermee wel weer zien hoe sterk hij is. Dean Wilson leverde zijn beste prestatie ooit door tweede te worden, maar wel met bijna een halve minuut achterstand op Musquin. ‘Oude man’ Justin Brayton zat er weer goed bij, met een derde plaats.
Kijk hier de hoogtepunten https://www.youtube.com/watch?v=RYYOfAio9y0en hier de hele finale https://www.dailymotion.com/video/x6gtck7 . 
Bij de 250’s was Indie een bijzondere, want hier kwamen de series east en west bij elkaar. Normaalgesproken doen ze dat alleen bij de laatste wedstrijd, maar dit jaar is er voor extra spektakel nog zo’n speciale superfinale georganiseerd. Hierbij moeten dus twee keer zoveel crossers strijden om dezelfde punten normaal, en daarom wordt er extra fel gereden. Het spektakel begon al in de eerste bocht, waar de leiders uit beide series, Zach Osborne (Huskie) en Aaron Plessinger (Yamaha), op een strobaal stuiten, zodat ze als laatste verder mochten. Die laatste wist het snelst op te klimmen (in zeven ronden al van 22 naar 7). Ondertussen was Jeremy Martin (Honda) van de start af de hele tijd eerste geweest. Hij had dit jaar nog niet veel laten zien, maar was wel langzaam steeds sterker gaan rijden. En nu reed hij zomaar naar zijn eerste overwinning sinds drie jaar. In de laatste ronde wist Adam Cianciarulo (Kawa) nog Luke Renzland (Yamaha) in te halen voor de overige podiumplaatsen. Die laatste was bijzonder blij, want dit is zijn eerste podium ooit. Plessinger eindigde heel knap als vijfde, en liep daarmee uit op zijn voornaamste rivaal in de west-serie, Joey Savatgy, die pas als tiende finishte. Austin Forkner en Osborne kwamen als zesde en zevende over de streep. Hierdoor verkleint Forkner zijn achterstand op klassementsleider Osborne tot 7 pt. in de stand om het west-kampioenschap. Maar hij wordt op de hielen gezeten door Jordon Smith (die vierde werd) en Jeremy Martin. 
Zie hier de samenvatting https://www.youtube.com/watch?v=U_mu564c6-cen hier de hele race https://www.dailymotion.com/video/x6gtc4l (met tussendoor commentaren van Ken Roczen)

Mooie races op het mooie nieuwe circuit van Red Sand in Spanje. Met het rode lemige zand als ondergrond doet de baan zijn naam eer aan. Jeffrey Herlings deed dit keer geen gekke dingen in de kwalificatie en mocht als vijfde zijn plekje zoeken achter het starthek. Dat leverde hem nog niet de goede start waar we allemaal op hopen: tiende in de eerste manche, terwijl Toni Cairoli zo’n vijf plaatsen voor hem lag. Maar beiden maakten terrein goed. Cairoli ging vrij snel naar de tweede plek achter kopstarter Romain Febvre, ging hem later voorbij en bouwde een voorsprong uit van 8 seconden. Herlings was vier ronden voor het einde op de tweede plaats aangekomen, door de Fransman met een agressieve manoeuvre voorbij te steken. Dit keer had hij niet meer genoeg tijd om de jacht op Cairoli in te zetten, dus hij was zo verstandig om zich tevreden te stellen met de tweede plaats. In de tweede race pakte Cairoli kopstart, zijn vijfde dit seizoen. Jeffrey startte ook beter dan in race 1, maar maakt het zichzelf heel moeilijk door in de zesde bocht te vallen, waarna hij als 12de weer heel hard moest gaan knokken. En dat deed hij. The Bullet lag na een kwartier rijden op de vijfde plek, en wist Febvre en Desalle vrij makkelijk in te halen. Daarna bleef hij als een kogel gaan en ook Paulin moest er aan geloven. Maar daarna was het gat te groot naar de leider. Op de finish kwam hij ruim 2 seconden tekort. Cairoli komt met deze dubbele winst weer op gelijk hoogte in punten met Herlings. Allebei wonnen de drie manches en werden drie keer tweede. De rest van het veld volgt steeds op flinke afstand achter deze Red Bull-KTM-coureurs. 
Zo ook de derde teammaat: Glenn Coldenhoff werd 11de en 7de. Sven van der Mierden was er ook weer bij in Spanje, maar wist nu helaas geen punt te pakken (23/22).
In de MX2 was de Let Pauls Jonass wederom dominant. Hij heeft een 100% score dit jaar. Jorge Prado werd tweede (3/3) en Thomas Kjer Olsen derde (3/4). Jonass heeft nu al 30 punten. voorsprong in de stand op Olsen. 
Calvin Vlaanderen deed het goed met twee zevende plaatsen. Bas Vaessen pakte heel mooi zijn eerste punten dit jaar op Yamaha (12/11). Davy Pootjes lijkt zijn al te wilde haren te hebben verloren en deed het ook prima (15/13).
Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=W-hut9b1kfs 
De eerste wedstrijd voor het EMX250 werd gewonnen door de Fransman Pierre Goupillon. Roan van de Moosdijk werd 6de en 13de. Herlings helaas niet, maar Mike Kras (foto) zorgde wel voor het Wilhelmus over het rode zand. Hij won beide manches van het EMX300, en gaat na twee wedstrijden aan de leiding in de stand. Zie Kras hier winnen in de tweede manche en geniet van het tweetaktgesnerp: https://www.youtube.com/watch?v=p366t92tUjQ

Hij is helaas uitgerangeerd, maar James Stewart was een absolute topcrosser in de VS. Hij had een fabelachtige techniek, maar was ook wel vaak wat overmoedig. Maar hij heeft duidelijk zijn stempel gezet op de moderne motocross met één ding in het bijzonder: de scrub. Hij leerde zich de motor opzij te gooien terwijl hij tegen springschansen opreed, om daarmee laag over de top te vliegen en snel weer op de wielen te rijden, in plaats van hoog (en langzaam) door de lucht te zweven. Hier werd hij een expert in: de scrub (letterlijk de ‘schrobber’). Zie in dit leuke filmpje hoe dat ging: 

Het is nog wat vroeg, want hij wordt pas 30 september verreden, maar er is een aardig promo-filmpje gemaakt voor de MXGP in Imola. Voor de grandstand van het wegrace-circuit zijn ze een paar weken geleden alvast maar begonnen aan de bouw van het crosscircuit. On-Italiaans vroeg, zouden we denken. 
Dit is de eerste motocross-GP in Imola, maar er is wel al veel motocross-historie, want tussen 1948 en 1965 werden er internationale crosswedstrijden georganiseerd in het park van deze motorgekke stad. Daarvan zie je ook prachtige plaatjes in dit filmpje. Bijzonder is dat in datzelfde park ook het wegrace-circuit een plekje vond, zodat de cross nu weer op bijna de zelfde plek zal plaatsvinden als 70 jaar geleden, direct aan de rand van deze mooie oude stad.
Nog een half jaar te gaan tot de GP in Imola. Laten we hopen dat Herlings dan nog altijd op kop staat en de titel pakt. Of sterker nog, van ons mag de spanning er dan al af zijn doordat hij de titel dan al heeft verdiend. 

Toni Bou heeft zijn twaalfde wereldtitel in de Indoortrial (X-trial) te pakken. En dat op een hele vreemde manier. Hij haalde namelijk die titel op de dag vòòr de wedstrijd in Parijs. Toen bleek namelijk dat het niet meer lukt om dit jaar nog een achtste wedstrijd op de kalender te krijgen, na het wegvallen van de wedstrijd in Sevilla. En daarmee werd het onmogelijk voor Adam Raga om Bou’s grote voorsprong in de stand in te lopen. Bou had 31 punten voorsprong, en er is één schrapresultaat. 
Maar er werd nog wel gereden in Parijs. Bou had daar zijn comeback, na een maand niet te hebben gereden wegens een flinke rugblessure die hij opliep bij een val in een wedstrijd in op 17 februari. Hij kneusde daar een paar ruggenwervels doordat hij achteruit viel op een betonblok. Hij was in Parijs nog niet helemaal de oude. Normaalgesproken wint hij op zijn Montesa-Honda viertakt, zoals in de eerste vijf wedstrijden dit jaar. En anders vind hij altijd wel een ander plekje op het podium. Maar nu had hij echt nog pijn in zijn rug. Daardoor eindigde hij voorzichtig rijdend als vijfde. 
En dat gaf eindelijk iemand anders weer de kans om te schitteren. Normaalgesproken is eeuwige tweede Adam Raga dan de voorste, maar dat ging nu anders. De jonge Jaime Busto (foto; ook al een Spanjaard) was nu het goudhaantje. Hij haalde overtuigend zijn eerste WK-winst op GasGas, voor Raga op TRS en de oude Japanner Takahisa Fujinami (Montesa). 
De laatste wedstrijd is in Budapest op 29 maart. Daar zal het nog heel spannend worden om de derde plaats in de eindstand, want Busto staat gelijk in punten met de Franse Scorpa-rijder Benoit Bincaz. Hij werd in Parijs vierde, wat het publiek en hemzelf wel een beetje tegenviel. 
Zie hier kort de hoogtepunten uit Parijs: https://www.youtube.com/watch?time_continue=4&v=zHTj8peuqho