Maar dan… 
De eersten zullen de laatsten zijn, heb ik wel eens ergens gelezen. Dat gaat hier zeker op.
En in dit filmpje ook nog een hoop andere beelden van de Enduroc-race 2017 in Spanje. 
https://www.youtube.com/watch?v=

In Kegums was het circuit omgekeerd in vergelijking met voorgaande jaren. Dat leverde ook weer een hele mooie baan. Het zand aan de oppervlakte met een harde ondergrond zijn daarbij natuurlijk gebleven. Jeffrey Herlings had de kwalificatie met overmacht gewonnen, maar was bij de start in race 1 matig weg, terwijl Toni Cairoli kopstart pakte. Herlings moest van rond de 15de plaats opstomen, maar ging als een kogel door het veld heen en halverwege vloog hij koploper Cairoli al met gemak voorbij naar de racewinst. In race 2 was het weer Cairoli als snel op kop, nadat Glenn Coldenhoff heel even het veld mocht aan voeren op de baan waar hij een paar jaar geleden zijn enige MX1-GP won. Herlings startte als achtste, en moest dus weer in de achtervolging. Met succes, want na 25 minuten haalde hij de Italiaan in crosste door naar zijn vijfde GP-overwinning dit jaar. Hij heeft zijn voorsprong op Toni hiermee uitgebouwd naar 29 punten.

De derde plaats in de GP ging naar Gautier Paulin en Glenn Coldenhoff werd prima 7de , met een 8ste en 6de plaats.

In de MX2 won de Deen Thoma Kjer Olsen de GP met ene eerste en tweede plaats. Maar de grote verrassing van het prachtige optreden van de Belg Jago Geerts, die tweede werd (4/3), voor thuisrijder Jonass. Die laatste staat nog wel ruim aan de leiding in het WK, 22 pt. voor Prado. Davy Pootjes werd 15de en heel mooi 6de, terwijl Micha-Boy de Waal het ook prima deed met een 13de en 11de plaats.

Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=3ESianMYifQ

 

De EMX250 werd huilen en lachen voor de Nederlanders: ze kwamen allemaal maar in één manche tot scoren, en hadden in de andere valpartijen. Roan van de Moosdijk werd prachtig derde in race 2; Freek van der Vlist werd 16de in race 1, en Marcel Conijn werd 17de in de tweede manche.

Mathys Boisrame won de GP voor Mikkel Haarup en Mel Pocock. Maar Martin Barr leidt de stand, met 2 pt. voor Pocock, dus de B ritten doen het goed.

De Oostenrijker Rene Hofer won de EMX125, en staat daarmee ok ver voor in de stand. Onze landgenoten Raivo Dankers en Raf Meeuwissen deden het lekker met een 6de en 10de plaats totaal. In de stand staan zij 8ste en 7de.

Volgend weekend is de volgende GP in Teutschental, Duitsland.

Alex Salvini (foto) is bepaald geen jonkie, maar sinds vorige week in Spanje rijdt hij ineens weer als een jonge hond. In Spanje won hij al 1 dag, maar nu won hij alles: zowel de special test op vrijdag als de twee echte WK-dagen. Op de tweede dag duurde het tot de laatste test voordat hij op zijn Huskie na een matig begin Steve Holcombe en Christophe Nambotin nog wist te verschalken voor het scratch-klassement.
Zie hier een werkelijk prachtig filmpje met beelden van dag 2: https://youtu.be/_gEwAdVZzXM?t=3

 Gisteren Wheelie King Jarvis, nu Nose Wheelie King Smage. 
Tjongejonge, dit is knap zeg. Pat Smage op het voorwiel, en dan ook nog eens om de as draaien.
Dat ie daarna nog even valt is om te laten zien dat ie toch een echt mens is. 

 

Eens in de zoveel tijd moeten we gewoon weer even laten zien wat een kunstenaar Graham Jarvis is. 

 

Etienne Bax heeft echt een rampseizoen in de zijspan-GP’s. Na een gebroken sleutelbeen, en motorpech heeft hij nu zijn schouder uit de kom gevallen in de GP van Oekraine. Maar dat wel na eerst een manche te hebben gewonnen. Die eerste race ging perfect, maar in de tweede ging het al mis bij de start en reden er verschillende zijspannen over hem heen. Volgend weekend is hij hopelijk enigszins hersteld, want dan is alweer de GP van Tsjechie. 
De tweede manche werd gewonnen door Marvin Vanluchene/ Ben van den Bogaart, die daarmee ook de GP wonnen en hun voorsprong in de WK-stand uitbouwen. Zij staan nu 16 pt. voor op Hermans/Musset en 40 op Willemsen/Bax.
Zie hier de samenvatting: https://www.facebook.com/fimsidecarcross/videos/265860247289591/

Heel veel mensen zagen gisteren hoe Jeffrey Herlings de derde wedstrijd van de DMoM overtuigend won. De coureurs moesten door het zware en bloedhete Millse zand. Herlings had er weinig problemen mee en won met grote afstand, voor Max Anstie en Gautier Paulin. Glenn Coldenhoff werd vierde. 
In de MX2, eeh .. nee sorry 250cc, werd Jago Geerts de winnaar voor Calvin Vlaanderen en Thomas Covington. Beste (echte) Nederlander werd Davy Pootjes op de vijfde plaats. Raivo Dankers won in het brandende zand de 125cc. De Fin Emil Weckman werd tweede en Raf Meeuwissen derde. 
En bij de 85cc waren het weer de Kays die de dienst uitmaakten. Kay de Wolf (foto) was de sterkste, voor Kay Karssemakers en Dave Kooiker.
Halverwege juli volgt de laatste wedstrijd voor de Dutch Masters, bij de Zwarte Cross.
Zie hier beelden van Glenn Coldenhoff in actie in Mill:https://www.youtube.com/watch?v=FRWzaIecu8A
En hier beelden van Studio Sport (bij minuut 25:40) https://nos.nl/uitzending/33045-nos-studio-sport.html met een gesprekje met Jeffrey.

Vandaag lekker weer. Zin om lekker naar buiten te gaan met je schatje?
Husqvarna heeft een mooi filmpje gemaakt over hoe je een leuke dag kunt besteden samen met je liefje. Wat je nodig hebt: een Husqvarna TE 250i en een 300i, een mooi berglandschap, zin in avontuur en een beetje (ahum) rijvaardigheid.
Zie: https://www.youtube.com/watch?time_continue=2&v=

Zoals jullie waarschijnlijk al hebben gelezen, is Eric Geboers afgelopen zondag overleden. De vijfvoudig wereldkampioen motocross dook in het water om een hond van verdrinking te redden. Helaas verdronk hij daar zelf bij. Eric was al een held, maar nu nog meer: een heldhaftige held.

Rust zacht Eric.

 

De familie en vrienden van Eric Geboers willen iedereen bedanken voor de steun die ze mochten ontvangen de afgelopen dagen. De hoeveelheid aan mooie berichten is overweldigend. Toch wil de familie vragen om in deze moeilijke periode hun privacy tijdens het rouwproces te respecteren.

Eric heeft tijdens zijn leven enorm veel harten geraakt. Hij had een hart voor zowel mens als dier. Om iedereen de kans te geven afscheid te nemen, zal er een laatste groet georganiseerd worden op dinsdag 15 mei op het motorcross circuit te Lommel. Van 19u tot 21u is iedereen welkom om afscheid te nemen van Eric. Om hem een laatste maal het afscheid te geven dat hij verdient.

De uitvaartplechtigheid zelf zal doorgaan in intieme kring. Om de sereniteit van de plechtigheid te bewaren wil de familie dan ook vragen om de privacy te respecteren. Er zal geen media of publiek worden toegelaten.

De grote finale van het supercross-seizoen was net als elk jaar in Las Vegas. Eli Tomac vertrok op kop. Achter hem was Marvin Musquin tweede en Jason Anderson achtste. Dat was op zich goed genoeg voor Anderson om de 450-supercross-titel te winnen. Want zelfs al zou Musquin winnen, dan nog zou hij genoeg hebben aan een tiende plaats. Toch haalde Anderson nog drie man in, maar vond het toen wel mooi zat en crosste verder op safe naar de finish.  Musquin probeerde nog wel in de buurt van Tomac te komen, maar slaagde daar niet echt in en moest hem laten gaan. Dat betekende dat hij naar zijn achtste overwinning kon rijden in dit seizoen en naar de derde plaats in de eindstand. Met die overwinning was hij wel blij, maar met het brons in het eindklassement niet. Ook Musquin was niet echt tevreden met de tweede plaats in de race en in de eindstand. Anderson was natuurlijk wel heel erg blij. En terecht, want het is een enorme prestatie om bijna het hele seizoen lang aan de leiding te staan in de stand en ondanks de druk toch rustig te blijven en geen fouten te maken, zoals al zijn concurrenten wel deden.

Zie hier de samenvatting  https://www.youtube.com/watch?v=6EYPns2Ph0o

Bij de 250’s was de laatste wedstrijd traditiegetrouw een soort superfinale met zowel de toppers uit de 250-west als de 250-east serie. De leiders in de tussenstand van beide series, Aaron Plessinger en Zach Oborne, startten allebei in de middenmoot, terwijl Shane McElrath kopstart pakte en ook Adam Cianciarulo, Joey Savatgy en Jeremy Martin voorin zaten, en zij maakten ook nog kans op de titels. Het werd dringen vooraan toen McElrath, Martin en Cianciarulo heel dicht bij elkaar kwamen. Die laatste stootte door naar de leiding, en op dat moment lag hij in de stand nog maar twee punten achter op Plessinger (die 8ste lag) voor het west-kampioenschap.

Voor de east-titel reed klassementsleider Osborne op de 7de plaats rond, waarmee hij een ruime voorsprong in de stand had op Jordon Smith, die vierde lag. Osborne en Plessinger reden allebei op safe, en lieten niet de felheid en snelheid zien die ze meestal toonden dit seizoen. Het was duidelijk dat het nu niet om de racewinst ging, maar om de titel. Smith haalde McElrath en Martin nog in, en werd daarmee tweede achter Cianciarulo. Die laatste won hiermee zijn eerste wedstrijd dit jaar, maar kwam net als vorig jaar 2 puntjes tekort om de titel te winnen (toen achter Osborne). En Smith werd dus ook tweede in de eindstand (van de east-serie), achter de dolblije Plessinger die zijn eerste titel won. Terecht, want hij was meestal ook de snelste dit jaar. Vaak had hij matige starts en moest hard knokken om naar voren te komen. Ook Osborne won de titel (zijn tweede) geheel terecht: hij was over het geheel duidelijk de beste, en de snelste want ook zijn starts waren niet denderend, dus hij moest heel wat inhalen om de krans uiteindelijk weer om te mogen hangen. Hiermee behaalde Husqvarna dus ook ene enorm succes, door twee titels te winnen dit jaar. Yamaha was niet minder blij met de ene titel voor Plessinger.

Zie hier de highlights https://www.youtube.com/watch?v=s0sPu-fDsto