In Oostenrijk is het nu groot feest. Ze zijn daar al lang gewend dat hun nationale industrie-parel KTM als eerste over de streep komt in de Dakar (al 17X), met stickers erop van dat andere nationale topproduct Red Bull. Maar ze zijn niet gewend dat er dan ook een Oostenrijkse coureur op zit. En dat is nu wel het geval met Matthias Walkner (foto).
Week twee van de Dakar was echt heel zwaar. En dat ondanks dat er twee etappes werden afgelast. Als dat niet was gebeurd was het waarschijnlijk echt een slagveld geworden. In de tiende etappe viel voor de tweede keer in deze rally de klassementsleider bij de motoren uit: na Sam Sunderland was het nu Adrien van Beveren die keihard onderuit ging en niet meer verder kon. De tiende etappe was sowieso een heftige, want velen verspeelden tijd met navigatiefouten. Ook Benavides, die heel dicht achter Van Beveren lag, maar hierdoor de eerste plaats niet van hem over kon nemen. Ineens stond daardoor de Oostenrijkse motocrosser Matthias Walkner op kop, met wildeman Barreda achter hem. Maar die laatste maakte in etappe 11 weer een flinke crash, waardoor hij na een eerder opgelopen knieblessure nu echt op moest geven. In de tweede week pakten Barreda, Meo, Walkner, Price (2x) en Benavides dagoverwinningen. 
Walkner werd daarmee best verrassend de winnaar. Verrassend, want de MX3-motocross-wereldkampioen van 2012 leek vooraf nog niet genoeg ervaring te hebben om goed te navigeren en goed te doseren. Maar hij deed het prima en is de verdiende winnaar. Daarmee zet hij zijn mentor Heinz Kinigadner (wereldkampioen motocross 250cc in ‘ 84 en ‘85) toch wel een beetje in de schaduw, want hem is het in heel wat pogingen nooit gelukt om op het podium te komen. Benavides werd tweede op Honda en Price derde op KTM.
Grote verrassing in de uitslag is de Spanjaard Oriol Mena: deze nieuweling werd zevende op de Hero, en da’s een prachtige prestatie. Noppenkoningin Laia Sanz deed het weer uitstekend en eindigde op de 12de plaats. 
Onze landgenoten deden het ook prima. Het was voor de meesten zwaar afzien, maar bijna allemaal vochten ze zich er doorheen. Alleen Guillaume Martens moest helaas afhaken, toen zijn motor in etappe 7 niet meer verder wilde en hij zijn sleepkabel kwijtraakte. Debutant Maikel Smits reed ontzettend sterk, en finishte als 26ste. Hans-Jos Liefhebber werd 35ste en eindigde als derde in het kistklassement. Debutant Edwin Straver werd 49ste en Luc van de Huijgevoort 83ste. Allemaal heel goed gedaan, mannen. 
Jurgen van den Goorbergh finishte als 41ste in zijn tiende Dakar. Hij zegt dat dit zijn laatste op de motor was. Heel motorsport-minnend Nederland moet dat betreuren, want wellicht is dit dan het einde van een prachtige motorcarrière. Bedankt Jurgen! 
Maar de grootste bikkel is waarschijnlijk toch wel Mirjam Pol. Zij blijkt al sinds de vierde etappe met een gebroken pols onderweg te zijn. En dat valt niet mee hoor: de zwaarste rally ter wereld rijden met een lamme vleugel. Ontzettend knap dat ze de finish haalde (als 75ste). 
Bij de Quads werd Kees Koolen 8ste, en zijn assistent Bastiaan Nijen Twilhaar werd 21ste. Ignacio Casale werd weer de winnaar bij de vierwielertjes.

Graham Jarvis natuurlijk!

 

Soms heb ik het al heel snel. Vooral als het spannend is. Armen die niets meer kunnen. 
Heb je ook wel eens last van die verschrikkelijk opgepompte armen waar je geen penseel meer mee kan vast houden (als je dat zou willen)?
Hier een paar leerzame vlogs voor het nieuwe seizoen (in het Engels): 
https://www.youtube.com/watch?v=uA9RKod5Ltc 
https://www.youtube.com/watch?v=UaI7Auy7J1E

Over de weg, over de spoorbaan en zelfs over de snackbar. Hier een compilatie-filmpje met een paar flink onverstandige stunts. Een paar daarvan hebben we al eens laten zien op deze pagina. Maar de mooiste stunt vind ik toch wel wat die agent uithaalt op het einde.

Noteer in je agenda: 4 februari vroeg op en naar Eext!
Er ligt een vernieuwde route van bijna 50 kilometer op je te wachten voor de jaarlijkse offroadrit. Het parcours is een ware uitdaging voor zowel recreanten als gevorderde rijders op motoren en quads, met prachtige secties voor publiek en rijders, zoals de zandafgraving aan de Nijslootsweg in Gieten.
Dit alles dankzij prima samenwerking met de Provincie Drenthe, Gemeente Aa en Hunze, Waterschap Hunze en AA’s , Staatbosbeheer en natuurlijk alle landeigenaren. Rijders moeten de regels van de zogeheten “Code Groen” (de 10 geboden van het Off The Road rijden) volgen. Een milieumat is verplicht tijdens tanken en onderhoud. 
De start is aan de Hoofdweg in Eext tussen 09.30u en 14u. Inschrijven kan vanaf 8u. Inschrijven voor de rit kan digitaal via www.otreext.nl en op de dag zelf. KNMV licentiehouders kunnen voor € 5,- een daglicentie aanschaffen. 
Voor meer informatie: http://www.gpeext.nl/

Die andere rally is zondag al gefinisht, in Dakar nog wel. Onze enige landgenoot bij de motoren, Erik Klomp (KTM), genoot er erg van en werd met stug doorrijden en geen gekke dingen doen knap 14de. Goed gedaan Erik! 
Na 12 etappes, waarvan de meeste mooie lange stages door de woestijn waren, won de Italiaan Paolo Ceci (foto))won op zijn KTM met een flinke voorsprong. Maar dat had hij mede te danken aan de pech die de Noor Pal Anders Ullevalseter kreeg, want een kapotte benzinepomp in etappe 4 sloeg hem uren terug in de stand. De Portugees Anjos Oliveira werd tweede voor zijn landgenoot Rui Oliveira.

Twee topfavorieten waren er onverwacht niet bij in Houston in de 450-klasse. Eli Tomac zwaaide na de trainingen onverwacht af voor de wedstrijd. Hij had nog te veel last van de schouder die hij vorige week had geblesseerd bij een valpartij die toch vrij onschuldig leek. En Marvin Musquin viel in zijn heatrace ook hard op zijn schouder, en lag daardoor uit de wedstrijd. Dat maakte de vooruitzichten er voor veel andere rijders dus een stuk beter op.
Bijvoorbeeld voor Yamaha-invaller Justin Barcia. Hij pakte kopstart, maar Ken Roczen (Honda) kwam hem al snel voorbij. Maar hij bleek toch nog niet helemaal de oude te zijn, want tegen de constante snelheid van de opstomende Jason Anderson (Huskie), die als vierde was gestart, had hij geen weerwoord. Anderson pakte zonder problemen de winst. 
Zie hier de highlights https://www.youtube.com/watch?v=SMAysGggM_gen hier de hele finale: http://www.dailymotion.com/video/x6d3biq 
In de 250-west-klasse liet Joey Savatgy (Kawasaki) weer eens zien dat je altijd rekening met hem moet houden. Hij pakte kopstart en vervolgens kwam er een rondenlang gevecht met Shane MacElrath (KTM), de winnaar van vorige week, en Adam Cianciarulo (ook Kawa). De laatste leek de meeste snelheid te hebben, maar viel twee keer en kwam daardoor pas als zevende over de streep. Mede hierdoor kwam Aaron Plessinger (Yamaha) vrij makkelijk naar voren na pas als 18de te zijn gestart. Hij was ook heel snel, maar viel niet. En met nog een paar minuten te gaan ging hij ook leider Savatgy voorbij en finishte met ruim 5 seconden voorsprong. Rookie Chase Sexton deed het nog beter dan in de eerste wedstrijd en werd heel knap derde op zijn Honda.
Zie hier de samenvatting https://www.youtube.com/watch?v=aWsTTbgXA5Y en hier de hele finale (maar zonder geluid): http://www.dailymotion.com/video/x6d3aye

De Tweede ronde voor het WK-indoortrial 2018 werd gewonnen door Toni Bou (Montesa-Honda). Het kan ook bijna niet anders. Die man is zo technisch, zo sterk en zo geconcentreerd, dat zelfs een lichte armblessure hem niet van de overwinning af kan houden. In de finale in Montpellier, ging het tussen hem en Adam Raga (TRS), die (zoals zo vaak) weer tweede werd. De Brit James Dabill (Beta) werd derde achter de twee Spanjolen. 
Bou gaat na twee wedstrijden al ruim aan de leiding in het WK, mede doordat de jonge Jaime Busto (GasGas), die in de eerste wedstrijd tweede werd, nu niet verder kwam dan de 9de plaats. 
Zie hier de highlights: 

DE MEEST DRAMATISCHE DAKAR OOIT
Sinds de eerste Paris-Dakar van 1979 deden de Franse avonturiers Cyril Neveu en Hubert Auriol al mee op hun motoren. Neveu won die eerste keer op zijn XT500, en in de 80’s wonnen ze allebei meermaals de rally op Honda en BMW. Ze werden beroemdheden en VIPs in hun thuisland. Het grappige was dat ze echte tegenpolen waren: de kleine en plat pratende Neveu kwam bij wijze van spreken uit een achterbuurt en hield niet erg van veel belangstelling, terwijl de lange Auriol uit een sjieke familie kwam, en hij met zijn good looks en charme vrouwen en pers met gemak om zijn vinger wond. 
Deze twee kerels hadden al veel gestreden, toen het in 1987 een echt groot duel werd. Neveu reed op een Honda Africa Twin, en Auriol op de Cagiva Elefant, die na een paar jaar eindelijk goed werkte in de woestijn. Gedurende de rally, die toen nog drie weken duurde, wisselden de twee toppers op hun V-twins elkaar een paar keer af aan de kop van het klassement. Maar ze bleven vrij dicht bij elkaar, zodat het constant spannend bleef. In de laatste week maakte Neveu een grote navigatiefout, die Auriol een voorsprong van een uur gaf. Maar Neveu gaf alles, en liep geleidelijk weer in. Twee dagen voor het einde had Auriol nog 9 minuten over. In de een-na-laatste etappe snoepte Neveu daar met een alles-of niets rijstijl een stuk vanaf, waardoor de spanning naar het kookpunt steeg. Bij de finish was het wachten op Auriol. Na een tijdje kwam het bericht dat hij was gevallen. Maar niet veel later kwam hij binnen. Neveu dacht al dat hij verloren had, want een snelle berekening liet zien dat hij nog drie minuten achterstand had, en de laatste etappe zou maar een kort ritje over het strand zijn.
Maar bij aankomst kon Auriol niet afstappen. En hij kreunde: “Mijn enkels…. Ik heb mijn enkels gebroken….” Vervolgens werd hij door de dokter uit zijn laarzen gesneden, en inderdaad bleken ze allebei gebroken. De ene was zelfs een open breuk. Hiermee kon Auriol natuurlijk niet verder. En even later zei hij “Ik heb een mooie strijd met Cyril gehad. Maar hij is te sterk. En ik stop met de motor.” 
Neveu toerde de volgende dag rustig naar de zege. En Auriol hield woord: hij reed nooit meer een wedstrijd op een motor. Hierna werd hij nog wel winnaar bij de auto’s (maar dat boeit niet echt he?) en na zijn carrière als coureur werd hij wedstrijdleider van de Dakar.
Maar nooit meer is er een zo dramatisch einde van een rally geweest. We kunnen alleen maar hopen dat het dit jaar en de jaren hierna qua spanning, drama en sensatie 1987 zal benaderen.
Zie hier de samenvatting van hun hele rally: https://www.youtube.com/watch?v=HRaYE_s_bXY 
En hier het kritieke moment: https://www.youtube.com/watch?v=HbLQ_8FkbPU

 

De Dakar rally is ongeveer halfweg. De eerste week was prachtig, met heeeel veel zand. Om overheen te surfen, over te crossen, doorheen te ploegen of in te blijven steken. Dat leverde werkelijk prachtige beelden op: echt genieten voor het publiek. En de Nederlandse zandhazen kregen wat dat betreft ook wat ze wilden. En ze zijn allemaal nog in de race. Heel knap, want uitvallers waren er genoeg hoor. 
Vooral Maikel Smits (foto) doet het heel goed, met een 30ste plaats als hoogste notering in etappe 5, en een 34ste in de tussenstand. Ontzettend knap voor een debutant! Hans-Jos Liefhebber is weer even rustig en bescheiden als altijd, maar rijden kan hij! Hij staat 53ste, vijf plaatsen voor multi-motorsporter Jurgen van den Goorbergh. Debutant Edwin Straver staat keurig 67ste; Guillaume Martens 91ste; Mirjam Pol 94ste en Luc van de Huijgevoort 107de. Maar het belangrijkste is dat ze allemaal nog lekker meedoen. 
Er waren etappe-zeges voor Sunderland; Barreda Bort; Sunderland; Van Beveren; Barreda Bort en Meo. En de leiding in het klassement is ook al meerdere keren overgenomen. Dat komt mede door het drama van Sam Sunderland, die vanuit leiderspositie uitviel door een rugblessure na een forse valpartij. Op de zesde dag is er iemand aan kopt gekomen die nog geen etappe heeft gewonnen, maar wel elke dag bij de eerste tien zat: de Argentijn Kevin Benavides (Honda; archieffoto). Maar de nummers twee tot zeven staan minder dan een kwartier achter hem, dus het is spannend en kan nog alle kanten op. In het klassement zijn er bij de eerste tien eigenlijk geen verrassingen: allemaal usual suspects. 
Bij de Quads doet Kees Koolen het beheerst rustig aan. Hij staat 8ste, terwijl zijn helper Bastiaan Nijen Twilhaar 24ste staat. 
We zijn benieuwd naar de tweede week, die minder zand en meer steen zal brengen, maar hopelijk net zo mooi is. En maar hopen dat het weer ook blijft meewerken….