Archief

Motocrosser Brian Bogers heeft opnieuw een fikse tegenslag te verwerken gekregen, want zijn vorig jaar tijdens een training geblesseerde voet blijkt onvoldoende hersteld om op korte termijn zijn entree in de MXGP-koningsklasse te maken. De 21-jarige Eindhovenaar maakte – samen met sponsor HSF – afgelopen najaar een droomtransfer naar het HRC Honda fabrieksteam, waar hij een plaatsje kreeg naast 2016-wereldkampioen Tim Gajser.

Tijdens een van de eerste trainingen op die fabrieks-Honda in Italië ging het echter mis en brak Bogers zijn rechtervoet. Na een lange herstelperiode was hij eindelijk weer begonnen met de motortrainingen, maar de pijn in zijn voet bleef en nam zelfs weer toe. Bogers liet zich dus andermaal onderzoeken in het St. Elisabeth-ziekenhuis in Herentals (B) en daar werd een nieuwe breuk in zijn voet ontdekt. Op 7 mei zal Brian daaraan worden geopereerd.

Slecht nieuws
Bogers: “Dit is erg slecht nieuws, na de lange herstelperiode die ik achter de rug heb. Ik heb me dag voor dag strikt aan het revalidatie-schema gehouden, zoals de dokters mij hebben voorgeschreven, maar ongelukkigerwijze is het toch weer mis gegaan en sta ik opnieuw voor langere tijd buitenspel. Ik kan er niets aan veranderen en moet de operatie en het herstel nadien afwachten. Ik hoop echt dat ik zo snel mogelijk weer op de motor kan stappen en het HRC Honda-team kan versterken, maar dat weten we pas over een paar weken als ik geopereerd ben.

HRC General MXGP-manager Marcus Pereira de Freitas: “We moeten helaas nog meer geduld hebben voor we Brian aan het werk zien in de MXGP. Deze nieuwe blessure en de operatie die nodig is zal zijn MXGP-debuut andermaal vertragen. Maar we steunen hem in alle opzichten en hopen dat hij snel hersteld en fit weer aan de start kan komen.”

Het heeft even geduurd, maar Jeffrey Herlings lijkt sinds enkele GP’s de start beduidend beter onder de knie te hebben gekregen. Zowel in Italië als in Portugal zat hij er van meet af aan goed bij. In Portugal kon hij in de eerste manche ook zijn tweede Holeshot noteren, terwijl hij in de tweede manche ook sterk in de kopgroep startte en binnen een halve ronde de leiding in handen had. Het resultaat van die goede starts kennen we: in beide GP’s was The Bullet ongenaakbaar. Bijna bij het saaie af, zo domineerde onze landgenoot met name in Portugal. Dat dan ondanks dat Cairoli werkelijk alles uit de kast reed om maar in Herlings’ spoor te blijven. Wat hem dus absoluut niet lukte.

De vraag is natuurlijk waarom Herlings zich nu opeens wel weet te melden aan de kop van het veld aan het eind van het startveld. Dat komt ongetwijfeld door de vele, vele proefstarts die hij de afgelopen tijd maakte. Zoals op deze foto’s van Ray Archer is te zien is er met de reactietijd van Jeffrey dan ook totaal niets mis: als het hek valt pakt hij meteen al dik 30 centimeter winst op de rest! Verder maakt het KTM Factoryteam heel veel werk van een bandenwissel na de verkenningsronde, zodat Jeffrey met schoon rubber kan plaats nemen op de stalen startroosters.

Daarnaast werkte KTM hard aan een speciale launch-control voor Jeffrey. Deze activeert hij zelf met een drukknop onder de buddyseat, vlakbij het bovenste ophangpunt van de achterschokdemper. Hiermee wordt het vermogen bij de start in de eerste 3 versnellingen iets gematigd. Jeffrey wilde deze drukknop niet op het stuur hebben omdat hij bang is dat deze knop geraakt kan worden door stenen of beschadigd kan raken bij een val waardoor de KTM ook in de wedstrijd niet meer voluit wil lopen.

Bij deze launchcontrol hoort ook een toerenteller op het voorspatbord. We kennen deze ook al van GET (onder meer Yamaha gebruikt het op Febvre’s machine), maar voor Jeffrey maakte KTM een eigen versie, die nauwelijks opvalt. Tussen alle ronkende MXGP-motoren achter het hek kon Jeffrey zijn eigen motor slecht horen en vond hij het lastig het toerental in te schatten. Met vijf LED’s wordt dat toerental nu tussen 8.000 en 10.000 tpm aangegeven. En blijkbaar is 9.000 toeren voor Jeffrey het ideale start- en schakelmoment!

 

Jeffrey Herlings was perfect in Portugal. Kwalificatie en beide manches won hij met schijnbaar gemak. Het scheelt zo ontzettend veel dat hij zijn starts nu voor elkaar heeft (naar verluid dankzij een toerenteller).
In race 2 had hij geen kopstart. Hier kun je zien hoe Toni Cairoli gelijk na de start al naar links gaat om The Bullet af te snijden. Maar een kogel kun je beter niet afsnijden. En een paar bochten later zie je hem eerst even rechts verschijnen, om een moment later links langs te schieten. Prachtig!


Jeffrey werd ook nog geinterviewd voor de race in de MXGP-Studioshow door Paul Malin en Lisa Eland. Dat kun je hier zien (met ook nog mooie wedstrijdbeelden): 
https://youtu.be/

In Minneapolis kregen we weer een triple-crown-event voorgeschoteld: dus drie finales in plaats van één, waar een totaal-einduitslag van wordt gemaakt voor de kampioenschapspunten. Omdat de races korter zijn, zijn de starts extra belangrijk.
Bij de 450’s was Justin Barcia (Yamaha) er weer bij, na zeven wedstrijden te hebben gemist door een blessure. In race 1 finishte hij gelijk al derde, achter hoofdrolspelers Eli Tomac (Kawa) en Jason Anderson (Huskie). In race 2 wilde Anderson kopstarter Brayton inhalen, maar dat mislukte en daarbij moest hij een paar posities inleveren. Musquin won deze race, nadat hij in race 1 agressie leek te missen en zich de kaas een beetje van het brood liet eten (7de). Tomac was matig gestart, maar stoomde langzaam op naar de vierde plaats op de baan waar weinig mogelijkheden tot inhalen waren. In race 3 lukte het Anderson wel om al snel Brayton voorbij te gaan. Hij reed vervolgens weg en won. Maar dat was net niet genoeg voor de totaaloverwinning, want die ging naar Tomac (1/4/3), hoewel Brayton aanvankelijk ook nog kans had, voordat hij langzaam terugzakte. Anderson werd tweede (2/6/1) en Musquin derde (7/1/2), en daarmee loopt de eerste weer een paar punten uit in de tussenstand op de tweede, met nog drie wedstrijden te gaan. 
Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=rO3IruqWrjo 
In de drie 250-east-finales was Jeremy Martin (Honda) favoriet, omdat hij hier zijn thuisrace had. Austin Forkner (Kawa) had dat goed voor elkaar en won race 1, maar ging in race 2 maar liefst vier keer flink in de fout, en in race 3 maakte hij dat af door er hard voorover af te gaan op de whoops en daarbij zijn arm te blesseren. Mogelijk kost hem dat zijn titelkansen, want hij stond er nog goed voor als tweede in de stand. Kampioenschapsleider Zach Osborne (Huskie) had matige starts, maar reed weer zeer agressief. Jordon Smith (KTM) zat er ook steeds goed bij met de start, werd twee keer tweede, maar werd in de laatste race stevig opzij gezet door Martin en Osborne. In die derde race werd het erg spannend, want Martin, Osborne en Smith lagen op plek 1 tot 3, en daarmee hadden ze allemaal evenveel punten. Maar omdat Martin de laatste race won, ging de totaaloverwinning naar hem, waarmee hij zijn tweede supercross won dit jaar. Hij staat in de tussenstand nu derde, 4 punten achter Smith en 16 achter leider Osborne, die door de tweede plaats in de daguitslag wel ietsje uitloopt op Smith. Er zijn nu nog maar twee wedstrijden te rijden. 
Zie hier de highlights: https://www.youtube.com/watch?v=U7nbI-W3I_g

Ondanks heel veel regen in de voorgaande dagen in Portugal, lag de baan er goed bij. Maar wel met heel veel diepe sporen in de klei-zand-grind-grond. Jeffrey Herlings pakte pole-position in de kwalificatierace, en buitte dat in de eerste manche mooi uit met kopstart. Zijn grootste concurrent Toni Cairoli zat pas rond de zesde plaats en maakte ook nog een paar foutjes, maar toch wist hij zich op te werken naar de tweede plaats op de finish, door in de laatste ronden nog Paulin en Gajser handig te passeren. 
In de tweede manche was het begin vol actie, met Herlings die bij de start werd afgesneden door Cairoli en kopstart voor Simpson en Febvre die al snel werden ingehaald door Cairoli en Herlings. Daarna passeerde Jeffrey gelijk ook Toni knap, met een buitenom-binnendoor-actie. Vervolgens knalde hij er vandoor, en reed naar een straatlengte voorsprong op de finish (25 sec.).
Glenn Coldenhoff reed zich in de eerste manche knap van de 15de naar de 7de plaats, en maakte het in de tweede nog mooier door van de 18de naar de 6de plek te sturen. Clement Desalle verliet de race in de eerste manche met koppelingsproblemen, maar nam in de tweede race revanche door derde te worden. Hij wordt in de tussenstand echter wel door Febvre van de derde plaats verdrongen. Ver voor hen heeft Herlings nu 16 punten voorsprong op Cairoli, die nu vast thuis zit te broeden op een plan om Herlings achter zich te krijgen. 
Ook in de MX2 was het weer KTM-succes. Voor Jorge Prado dit keer. Hij won beide manches, terwijl Jonass in de tweede manche flink punten inleverde met een 7de plaats. Olsen werd tweede in de GP en Beaton derde. In de stand staat Jonass nog altijd 14 punten voor op Prado, die weer 17 voor staat op Olsen. Ben Watson blijft het verrassend goed doen op zijn Yamaha, en staat stevig vierde in de stand (zij het ver achter Olsen). Bas Vaessen werd 10de en 19de, Davy Pootjes had een DNF en een 15de plaats, Calvin Vlaanderen werd 18de en 6de en Micha Boy de Waal scoorde zijn eerste GP-punten dit seizoen met een 18de plek in de tweede manche. 
Zie hier de samenvatting: https://www.youtube.com/watch?v=gX7Z95kjW00 
In de WMX deed Nancy van de Ven het prima met een 2de en 4de plaats. Courtney Duncan won beide manches en leidt het kampioenschap na twee races met 90 pt., voor Papenmeier (87) en Van de Ven (80). Shana van der Vlist scoorde ook flink in Portugal (11de en 5de) net als Kimberley Braam (19de/10de). En ook de jonge Lynn Valk deed het weer prima: zij werd 12de en 15de. 
En in de EMX250 reed Roan van de Moosdijk lekker mee: hij werd 5de en 9de. Freek van der Vlist reed ook sterk, maar viel helaas uit in de eerste race en viel in de tweede door tegenslag uit de top 10 terug naar de 16de plek. De Fransman Mathys Boisrame won beide manches.