Archief

‘De eerste indruk van de nieuwe YZ250F is zeer positief. Hij rijdt echt goed, vering, remmen en banden zijn top en het motorblok lijkt een van de sterkste 250’s op dit moment.’ Was getekend Toine van Dijk tijdens de eerste test van Yamaha’s nieuwe 250 crosser (zie Noppennieuws 4/2018). Dat belooft dus veel goeds! Wil je nu zelf deze crosser eens een keer aan de tand voelen, of toch liever de dikke YZ450F, dan is nu je kans. Speciaal voor Noppennieuws-

Zie hier beelden van de fantastische prestaties van Coldenhoff (die inderdaad de beste wedstrijd van zijn carrière reed) en Herlings, en hoor wat ze daar achteraf over zeiden. Wat een helden! Beleef ook de vreugde in het Nederlandse kamp mee. En bovendien nog even de reacties van Travis Pastrana en Ronnie Mac.

Kijk en geniet van de fenomenale prestatie van Glenn Coldenhoff en Jeffrey Herlings!

https://www.youtube.com/watch?v=

De baan lag er erg zwaar bij in Redbud (USA), door heel veel regen. Het opgebrachte zand was loodzwaar, met daaronder een gladde harde laag. Heel verraderlijk dus. De eerste manche voor het landenkampioenschap werd gereden door de MX1 en de MX2. Voor Nederland kwamen Calvin Vlaanderen (MX2) en Jeffrey Herlings (MX1) aan de start. En die laatste pakte gelijk de leiding, maar pas nadat Toni Cairoli, die kopstart had, in bocht 1 onderuit ging, waarin hij Desalle en Roczen en meenam. De eerste twee vallers wisten zich weer heel goed naar voren te vechten, maar de Duitser slaagde daar niet in en eindigde in het achterveld. Vooraan ondertussen, ging ook Jeffrey na een paar bochten onderuit, om zijn weg weer op de vijfde plaats te vervolgen. Jorge Prado had hierdoor de kop in handen gekregen, en wist die opvallend lang vast te houden op zijn MX2-machine. Dat is heel erg knap op de zware baan, en dat bewijst dus wel weer het grote talent van Prado, die als derde finishte. Een ontketende Bullet kwam hem eerst voorbij, ongeveer halverwege de race, en even later ook Gautier Paulin. Die laatste finishte uiteindelijk 25 seconden achter Herlings. Heel erg sterk van Jeffrey. 
Onze tweede man, Calvin Vlaanderen reed vanaf de start heel goed rond de tiende plaats. Maar helaas helaas, hij kreeg niet alleen motorpech, hij kreeg ook nog een steen op zijn oog door het rijden zonder bril, waardoor hij op moest geven. Hij werd nog wel geclassificeerd, als 36ste. Maar hij zou niet meer kunnen starten in zijn tweede race. Hiermee leek Nederland al vrijwel kansloos voor de eindzege. 
Wat een drama, wat een teleurstelling. Hartverscheurend…. 
Niettemin konden Herlings en Glenn Coldenhoff nog heel erg hun best doen voor mooie individuele resultaten. Alleen als alle concurrenten ook twee resultaten zouden verliezen was er nog een kans op de titel. 
Na race 1 stond Frankrijk op kop (Paulin 2, Ferrandis 7), voor Italië (Cairoli 6 en Cervellin 10) en België (Desalle 5 en Geerts 13). De Amerikanen hadden een tegenvaller, doordat Plessinger door velpartijtjes niet verder kwam dan 18de, terwijl Tomac vierde werd. 
In race 2 was de baan iets droger, maar waren de sporen dieper geworden. In de open klasse startte Glenn Coldenhoff heel goed en reed gelijk op kop, alwaar hij langzaam uitliep op de drie MX2-rijders Prado, Watson. en Lawrence (en helaas dus niet Vlaanderen). Hunter Lawrence wist heel knap door te stoten naar de tweede plaats op de finish, voor Prado, Watson en Seewer. De Amerikanen Barcia en Plessinger en waren heel slecht gestart, maar reden langzaam naar voren (9 en 16). Frankrijk had ook een tegenvaller, omdat Tixier met motorpech kwam te staan. Ferrandis werd wel achtste. 
Heel verrassend stond Australië (34: Lawrence 2 en 8, Mitchell Evans 10 en Kirk Gibbs 14) na twee races op de eerste plaats (gerekend zonder schrapresultaat), voor België (42)/Frankrijk (42)/Italië (42). 
Maar Nederland zat dus in een hele gekke situatie met twee briljant en met afstand gewonnen races en toch heel weinig kans op de titel: vrijwel iedereen had het al helemaal opgegeven.
In de derde manche moest het gebeuren. Glenn Coldenhoff lag na een paar bochten alweer op kop, terwijl Herlings bijna eraf ging, en als tiende begon. Maar hij leek weinig moeite te hebben om zich naar de tweede plaats te knokken, waar hij ook zou blijven. Coldenhoff won dus twee races op het wereldtoneel, en dat opvallend genoeg in zijn laatste race voor Red Bull KTM. Nooit eerder reed Coldenhoff zo sterk (behalve misschien de GP in Letland drie jaar geleden). Ontzettend knap van hem. En natuurlijk ook van Herlings. 
Halverwege had Italië de leiding in handen met 36 pt. (vooral Lupino verraste met een derde plek na kopstart), voor Frankrijk met 37 en, tot bijna ieders verrassing, Nederland met 41! Het wwas dus echt spannend. Coldenhoff en Herlings konden niet meer doen dan ze al deden: ze waren al perfect. Dus hing het helemaal van de Italianen (Cairoli en Lupino) en Fransen (Paulin en Tixier) af hoe het zou aflopen. Gautier Paulin gaf alles en haalde Lupino nog in, waarmee hij Italië van de leiding verdrong. 
Nederland won dus alle drie de races, maar bereikte slechts de derde trede van het podium, dankzij de tegenslag voor Vlaanderen (die niet eens op het podium kon verschijnen omdat hij bij de dokter zat. Maar volgend jaar gaat het echt gebeuren hoor. En dan ook nog eens in eigen land (Assen). 
De Amerikanen vielen eigenlijk gewoon tegen met Tomac en Barcia en Plessinger. Een vierde plaats voor Tomac was het beste dat er uit kwam: verder zaten ze rond de tiende plaats of lager. Ze werden totaal zesde, achter Australië en Groot-Brittanië. Het Amerikaanse motocross-hoogtij lijkt definitief voorbij. Blijkbaar zitten we nu in het Franse tijdperk, want dit is al de vijfde achtereenvolgende MXON-titel voor het rood-wit-blauw (verticaal helaas).
Laten we dat volgend jaar maar doorbreken door Nederland bovenop te zetten. Maar voor nu zijn we Coldenhoff, Herlings, en toch echt ook Vlaanderen heel erg dankbaar voor deze prachtige prestatie!

Die Wade Young is lekker bezig op zijn Sherco. Een paar maanden geleden won de Zuid-Afrikaan al de Romaniacs en de 111 Megawatt extreme-wedstrijden, en nu (vorige week) ook nog de Sea to Sky-wedstrijd. Hier rijden de hard-enduro-toppers vanaf het strand naar de top van een meer dan 1000 meter hoge berg in Turkije. En dat over een route die nauwelijks die naam verdient, want je herkent hem niet makkelijk als ‘route’. En bij Sherco zullen ze wel heel blij zijn, want Mario Roman werd tweede op ook zo’n apparaat. Zijn mede-Spanjaard Alfredo Gomez werd derde op een Huskie. Billy Bolt was ook heel goed bezig, maar een gat in zijn radiator maakte het veel te heet voor hem, waardoor hij moest opgeven. Erik Buursema was ook zo dapper om mee te doen: hij werd 38ste.

Hier kun je ruim een uur meerijden met runner-up Mario Roman, als je durft: https://www.youtube.com/watch?v=