Alle Nieuws

De afgelopen dagen hadden we twee mooie filmpjes over hoe je je motor mooi op de auto zet. Maar wat als je geen pick-up, busje, aanhanger of trekhaak hebt?
Dan moet je creatief zijn.

De KNMV organiseert in 2018 in samenwerking met KTM en nu ook Husqvarna weer de Junior Mx Challenge: een 50cc motocross-klasse voor kinderen in de leeftijd van 5 t/m 9 jaar. Er wordt gereden met standaard Husqvarna TC 50 of KTM 50 SX motoren, in 10 tot 12 wedstrijden. Hiermee willen de drie partijen de motocross toegankelijker maken, met lage instapkosten, goede organisatie en begeleiding, en eenvoudige aanschaf van een compleet pakket.

Deelname aan de JUNIOR MX CHALLENGE is mogelijk via twee verschillende instappakketten:

Pakket A: motor- en servicepakket
- In bruikleen (lease) een standaard Husqvarna TC 50 of KTM 50 SX motor;
- Stickerset JUNIOR MX CHALLENGE;
- Een Husqvarna kledingpakket of KTM PowerWear kledingpakket (rij- en vrijetijdskleding);
- Bel-Ray of Motorex servicepakket;
- Dunlop bandenset;
- Twin Air filterpakket;
- JUNIOR MX CHALLENGE paddock en begeleiding tijdens de wedstrijden.

Pakket B: servicepakket
- Stickerset JUNIOR MX CHALLENGE;
- Een Husqvarna kledingpakket of KTM PowerWear kledingpakket (rij- en vrijetijdskleding);
- Bel-Ray of Motorex servicepakket;
- Dunlop bandenset;
- Twin Air filterpakket;
- JUNIOR MX CHALLENGE paddock en begeleiding tijdens de wedstrijden.

Pakket B is exclusief de lease van een standaard Husqvarna TC 50 of KTM 50 SX model. Deelname is dan op basis van een eigen Husqvarna TC 50 of KTM 50 SX standaard motor.
De kosten voor beide pakketten zijn nog niet bekend. Meer informatie hierover volgt. Beide pakketten zijn exclusief de aanschafkosten voor de KNMV licentie en het inschrijfgeld per wedstrijd.
Aanmelden voor de JUNIOR MX CHALLENGE is nu al mogelijk! Stuur een e-mail naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. o.v.v. JUNIOR MX CHALLENGE 2018 met daarin de volgende gegevens: voor- en achternaam rijder, geboortedatum rijder, adresgegevens rijder, telefoonnummer en e-mailadres contactpersoon en eventueel een voorkeur voor de officiële Husqvarna Dealer.
Zie ook: http://www.ktm.com/nl/junior-mx-challenge

Maar omdat we die prachtige volle maan in deze regenachtige herfst waarschijnlijk weer niet kunnen zien, dit mooie plaatje van een bemande vlucht.

Christophe Charlier heeft zijn vaderland Frankrijk de afgelopen weken prima diensten bewezen. Eerst werd hij begin september met het Franse team in eigen land winnaar van de Trophy in de Zesdaagse. Hij werd daarin zelf 12de overall. Een uitstekende prestatie voor een crosser die dit jaar pas voor het eerst serieus enduro ging rijden. En afgelopen weekend werd hij met een ander Frans team opnieuw kampioen: nu in de Motorcross der Naties. Hij pakte in de MX2 de vierde plaats over twee races. Wederom een hele knappe prestatie, zeker voor een crosser die eigenlijk gestopt is met crossen op topniveau! Volgend jaar misschien ook maar eens in de landenwedstrijd supermoto, trial of zijspancross proberen, Christophe?

De Sea to Sky hard-enduro-race wordt sinds 8 jaar in Turkije verreden. Een erg technische en zware rot van het strand naar bovenop de berg. Dat is echt een kolfje naar de hand van veteraan Graham Jarvis op zijn Huskie. Dat blijkt wel, want hij heeft hem nu voor de vijfde keer gewonnen. Maar het was wel heel erg spannend!
Zijn jonge teamgenoot Billy Bolt won eerst de strandrace (de proloog als het ware). Toen pakte Wade Young op zijn Sherco de winst in de bosrace, die een soort opwarmer is voor het echte werk in de bergrace. Jarvis begon daarin, zoals hij altijd doet, rustig. Om vervolgens langzaam op te stomen naar de kop van de race. Daarom noemen ze hem ook The Silent Assasin (de Sluipmoordenaar). Ondanks een kapot koppelingshendel. En koppeling is belangrijk hoor, en zo’n technische race met veel trialstukken! Lang lag Wade Young aan de leiding van de race, met zijn Sherco-teammaat Mario Roman kort achter hem. Maar in de laatste, moeilijkste en zwaarste klim, kwam die ouwe Jarvis hen weer rustig voorbij-geklauterd. Wat is hij toch meesterlijk. En op het allerlaatste stukje ging ook Roman nog voorbij aan Young, die hier toch wel op zijn gebrek aan trial-vaardigheid werd afgerekend.
Onze Roemeense landgenoot Rienk Tuinstra liet weer zien dat hij heel goed is in extreme enduro: hij werd 14de. Erik Buursema werd knap 48ste. 
Zie hier de beelden: http://www.redbullseatosky.com/…/jarvis-wins-mountain-race…/

2017 zal wel de geschiedenis ingaan als een modderig motocrossjaar, want na diverse modderGP’s hadden we nu ook een modderige MXON in Matterley Basin in Engeland, hoewel het gelukkig lang niet zo erg was als in Indo, Rusland en Frankrijk.

In de eerste race MX1/MX2 pakte Glenn Coldenhoff kopstart, maar werd al snel ingehaald door Anstie en Paulin, terwijl Cairoli in de modder beet. Even later ging het weer regenen en kwamen ook Tonus en Gajser voorbij Coldenhoff. De USA kreeg tegenslag toen Seely door zijn achtervering zakte. Brian Bogers lag 13de. Dat was een goed begin, want daarmee lag Nederland in aanvang al eerste voor GB. Maar Anstie reed heel sterk aan kop en Searle kwam naar plek 16, en daarmee kwam GB wel net langs team Nl. Terwijl ook Frankrijk met Paulin (2) en Charlier (15) langszij kwam. Australië deed het in de kwalificatie op zaterdag heel erg goed, maar had nu al pech, omdat Ferris zich uitschakelde. En even later viel ook Searle uit met koppelingsproblemen. Tegen het einde van de race stoomde Gajser flink op, en omdat hij Paulin inhaalde hielp hij Nederland toch weer een beetje. Maar toen gingen Lawrence, Bobryshev en Van Horebeek voorbij aan Coldenhoff, en won Charlier nog een plaatsje, waardoor we verder werden teruggezet.   

Anstie won de race, voor Gajser en Paulin. Coldenhoff werd 8ste en Bogers 13de. Hunter Lawrence liet weer zien dat hij in topvorm is, en werd heel knap eerste MX2 rijder, op de 4de plaats. Charlier werd 15de, en daarmee stond Frankrijk eerste met 17 punten, voor Nederland (20), de Zwitsers (23) en de Belgen (24). Dat was dus een prima start voor Oranje, want onze grootste topper had nog niet eens gereden….

In race 2 mochten de MX2 en de open klasse hun show vertonen. Brian Bogers had een matige start (16de), maar Herlings pakte gelijk de kop, voor Febvre. En Charlier lag op de 7de plek, dus Frankrijk stond er prima voor. En de onverwachte keuze van de Fransen om de tegenwoordige enduro-rijder Charlier in te zetten bleek een goede in de modder, want hij klom zelfs naar plek 5. Covington reed na een val helemaal achteraan, dus de Amerikanen leken al kansloos voor de eindoverwinning. Na een paar rondjes reed ook Australië in prima positie met Kurt Gibbs als 3de en Lawrence als 6de. Daarmee lagen ze gelijk aan Nederland. Maar Herlings maakte een schuivertje, waardoor Febvre voorbij ging. Dat liet hij niet op zich zitten en ging in achtervolging. Na een paar rondjes ging hij Febvre weer voorbij, om daarna ver uit te lopen.  Ondertussen was Bogers heel knap opgeklommen naar de 11de plek. De Italiaan Lupino reed een verrassend sterke race op de derde plek, maar in de slotfase was Lawrence weer ontzettend snel, en pakte die derde plek over op zijn MX2-fiets. Een grootse prestatie van dit jonkie, want hij kwam vanaf de 17de plaats! Maar toen maakte hij een kostbare fout, en verloor hij vijf plaatsen. Bogers maakte nog progressie: hij finishte als 9de. Maar Herlings won op een machtige manier, ruim voor Febvre, en Osborne. Charlier werd 6de, en de Aussies Gibbs en Lawrence 5de en 8ste. Daarmee werd de tussenstand: Fra 25 ; Nl 30 en Aus 39, maar met aftrek van de slechtste resultaten staat het: Fra 12; Aus 17 en Nl 18.  

In de laatste race alleen maar 450’s in de MX1 en Open klassen. Herlings pakte de vierde plek na de start, terwijl Anstie de kop pakte, voor Febvre en Van Horebeek. Coldenhoff liet helaas niet zijn gebruikelijke goede start zien: 14de. Paulin lag al snel op de 9de plek, en daarmee lag Frankrijk in prima positie voor de overwinning. De Australiërs Ferris en Gibbs zaten er slecht bij, dus hun kans op een podiumpositie nam ernstig af, na hun prima tweede race. Herlings werd enigszins opgehouden door Van Horebeek, waardoor de knokkende Anstie en Febvre zo’n 12 seconden op hem konden uitlopen. Maar eenmaal voorbij aan Jerre, liep hij langzaam in op de leiders. Coldenhoff was inmiddels op de 11de plek aangekomen, en zou daar de hele race blijven. Groot Brittanië lag met Anstie (1) en Wilson (9), halverwege de race in positie om Nederland te bedreigen voor de tweede plaats. Maar toen gleed Anstie onderuit en ging Febvre voorbij, zodat de Fransen weer verder uitliepen aan de kop van de tussenstand. USA werd definitief uitgeschakeld voor een aardig resultaat doordat Seely voor de tweede keer zijn motor aan de kant moest zetten, opmerkelijk genoeg opnieuw omdat hij door zijn achtervering zakte. Te veel fish and chips gegeten?

Tegen het einde van de race haalde Anstie de Fransman weer in, en even later volgde ook Herlings, die na alleen de Brit nog voorbij moest om ook zijn tweede race te winnen. Hij naderde Anstie in de laatste ronden en kwam heel dichtbij. Maar helaas lukte het net niet. Anstie was de meest blije crossende Brit in jaren, met overwinningen in zijn beide races, en dat nog wel voor zijn thuispubliek. Maar dat publiek was misschien wel een klein beetje teleurgesteld, omdat de Britten net niet de Nederlanders wisten te passeren in de stand. Maar aan de andere kant konden ze best tevreden zijn, want GB kwam hiermee voor het eerst sinds 1997 op het podium, 1 puntje achter Nederland.

Dat kleine landje werd dus net als vorig jaar tweede. Een prachtig resultaat van Jeffrey, Glenn en Brian. Hulde, respect en lof voor hen; heel veel! Goed gedaan mannen. Bedankt voor jullie enorme inzet!

Maar de eerste plaats is voor de vierde achtereenvolgende keer voor Frankrijk. En met een ruime voorsprong van 11 punten. Dat is een grootse prestatie. Temeer omdat ze niet eens hun eerste en tweede keus rijder in de baan konden brengen in de MX2. Maar de keuze voor Charlier pakte goed uit voor hen.

Ruim achter GB werden de Belgen werden 4de, maar het was spannend, want de Zwitsers en Australiërs zaten kort achter hen.  

Volgend jaar mogen ze allemaal in de USA op het circuit van Redbud uitvechten wie de landentitel pakt. Vermoedelijk komen de Amerikanen dan weer met een echt topteam aan de start. 

Zie hier de samenvatting van de drie races: https://www.youtube.com/watch?v=JPMmAR8JGII

Een paar trucjes hebben we al eerder laten zien; nu een hele medley daarvan. Kijk vooral tot het einde:

https://www.facebook.com/Noppennieuws/videos/1502611636473277/

Toni Cairoli werd onlangs in Assen voor de negende keer wereldkampioen motocross. Da’s niet niks. Hij loopt nog maar 1 kampioenschap achter op Stafan Everts, maar de tiende zal heel lastig worden om te behalen voor hem (jullie weten wel wat we bedoelen). Desalniettemin is negen titel als een prachtige prestatie, die we hier willen eren door jullie te wijzen op de uur-lange documentaire Tony Cairoli The Movie, die alweer uit 2014 dateert. Er wordt veel in gepraat, maar vanavond, als jullie moe zijn van het rijden, kun je die mooi even op de bank bekijken. 
Rond minuut 16 is er trouwens ook een rol voor onze Marc de Reuver weggelegd. 
https://www.youtube.com/watch?v=FP6FvGHFlvY

Rondom het mooie mythische crosscircuit van Hawkstone Park werd de een-na-laatste EnduroGP van 2017 verreden. Er werd veel verwacht van de Britse thuisrijders, die dit seizoen al verschillende successen oogstten. En ook van de bijzondere cross-country-race op dag 2. De Enduro GP is op zoek naar een nieuwe succesformule en in die zoektocht werd nu, naar buiten-Europees model, een race geprobeerd die gewoon één grote enduro-crossproef was, beginnend van achter het starthek en dan 3 uur lang knallen. 
Maar op dag 1 was het nog traditionele enduro. Thuisrijder Steve Holcombe (Beta foto) won de Enduro GP-klasse voor zijn landgenoot Nathan Watson (KTM) en de Franse Christophe Charlier (Husqvarna), die vorig jaar nog GP-crosser was. In de Enduro 2 ging de Spanjaard Josep Garcia (KTM) er meet de zege vandoor, voor de Fin Eero Remes (TM) en de Brit Jamie McCanney (Yamaha).
Op dag 2 werd de cross-country in de EnduroGP gewonnen door Nathan Watson, meer het was een spannend gevecht met Charlier in de lange race waarin iedereen tamelijk uitgeput finishte. Derde werd Loic Larrieu (Yamaha). Holcombe kon kampioen worden maar kreeg een motorprobleem toen hij aan de leiding lag, waardoor hij slechts 5de werd. De grote verrassing zat in de Enduro2, waarin de Oostenrijker Pascal Rauchenecker subliem won op zijn Huskie, daarbij zelfs alle EnduroGP-rijders inhalend. Hij had duidelijk de beste conditie van allemaal, waarmee hij de eerste Oostenrijkse WK-
Enduro winst ooit behaalde. Danny McCanney (Husqvarna) werd tweede en Josep Garcia derde. 
In de WK-stand van de Enduro 2 liep Josep Garcia uit tot 13 punten voorsprong op Jamie McCanney en 38 op Remes. En in de EnduroGP staat Holcombe 40 punten voor op Larrieu en 53 op Nathan Watson. De titel kan hem dus bijna niet meer ontsnappen. De huidige wereldkampioen Matthew Phillips is teruggezakt vaan de 4de plek. Hij lijkt zijn motivatie kwijt te zijn, en heeft ook al bekend gemaakt dat hij stopt met het WK-enduro omdat hij er geen lol meer in heeft. 
20-22 oktober is de laatste EnduroGP, ook al op zo’n iconische locatie: Zschopau (Duitsland). 
Zie hier de beelden van dag 2: https://www.youtube.com/watch?v=wzq7bC6EZIE

Nu de GP’s zijn afgelopen is het weer tijd voor de landenwedstrijden. Eigenlijk alleen in de enduro valt de landenwedstrijd, de zesdaagse, halverwege het GP-seizoen. Afgelopen zondag was de landenwedstrijd voor de zijspannen in Italië. En we zijn heel blij en trots om te mogen berichten dat onze zijspannende landgenoten daar tamelijk overmachtig hebben gewonnen. 
Etienne Bax deed het uitstekend met de Finse gelegenheid-bakkenist Lari Kunnas. Zij werden eerste en tweede, terwijl Daniël Willemsen met Robbie Bax tweede en vijfde werden en Koen Hermans en Kenny van Gaalen werden vierde en vijfde. Nederland won zo met 14 punten, op afstand van Frankrijk (22 punten) en België (22 punten). Een prachtige prestatie dus. 
In de quadcross of nations, die dezelfde dag ook werd verreden, deed Team Nederland het ook goed.
Joe Maessen werd 3de en 8ste, Marc de Vries 6de en 10de en Ricardo Phoelich werd 23ste en 26ste. Daarmee pakten ze gezamenlijk de vierde plek, achter de Amerikanen, de Fransen en de verrassende Ieren.