GETEST: BETA ALP 4.0

In Noppennieuws 6 lees je een test van deze kleine alleskunner, die voor een heerlijke nieuwprijs van 6.800 euro wordt verkocht. De Beta Alp is een motor die iedereen kan mannen en waarmee je bijvoorbeeld perfect de eerste schreden op het offroad-pad kunt zetten. Een licht en handelbaar fietsje waaraan je niets kunt stuk maken, waarop het helemaal niet erg is als je eens omkukelt en waarop je toch verdraaid veel plezier kunt hebben. De geheel vernieuwde Beta Alp is er in twee uitvoeringen: als offroad-georiënteerde – en hier geteste – 4.0 of als een X, met iets kleinere wielen, een lagere zithouding en een klassieke ronde koplamp. Het werkgebied van deze X ligt iets meer op het asfalt, terwijl de 4.0 er voor potentiële zandhappers is, maar technisch zijn beide machines gelijk.
De nieuwe Alp heeft een modern 350 cc-eencilinderblok met vier kleppen, een dubbele bovenliggende nokkenas en benzine-injectie. Het watergekoelde motorblok is ontwikkeld in samenwerking met het Chinese Tayo Motorcycles en keurig afgewerkt. Het heeft zelfs een oliekoeler en is gekoppeld aan een zesbak met een mooie spreiding, van stapvoets in het drukke stadsverkeer tot ruim 130 km/u op de snelweg. Dat laatste is niet zijn metier, maar je hoeft het met zo’n top ook zeker niet uit de weg te gaan. Met zijn 35 pk komt deze Alp prima vooruit en is hij trouwens ook geschikt voor rijders met een A2-rijbewijs.
Het rijden met zo’n bescheiden motorblokje geeft toch elke keer weer een bijzondere kick: na wat gewenning is ‘gang houden’ het devies, dus toch proberen zo weinig mogelijk te remmen en daarmee onnodig snelheid verliezen. Je zit vaak al snel met een big smile op deze Alp 4.0.
Het motorblok oogt, net als de rest van de machine, lekker modern. Het is dan wel een klein werkpaard, maar zeker geen saaie grijze muis. Daar draagt ook het frisse uiterlijk met de moderne led-koplamp, de kekke led-richtingaanwijzers en de stoere radiateurkappen aan bij. Die kappen omsluiten de elf-liter-benzinetank aan weerszijden. Gemiddeld haalden wij 24 liter op een litertje E10-benzine, dus de actieradius ligt rond de 250 kilometer. Voor het prettig in de hand liggende stuur zit een keurig tft-kleurendashboard, dat eigenlijk alles weergeeft wat je nodig hebt. Links zit er een heel eigenzinnige stuurschakelaar op deze Beta, eentje die niet helemaal uitblinkt in logica. De richtingaanwijzers worden niet bediend met een schuifknopje, maar met een wipschakelaar. Dat werkt gevoelsmatig toch wat minder vanzelfsprekend dan de meer gestandaardiseerde schuifknop. Nog erger wordt het met de schakelaar voor groot- en dimlicht: dat is de grote draaiknop bovenop die je eigenlijk alleen kunt bedienen met duim en wijsvinger samen en waarvoor je dus je stuur los moet laten. Waarom toch denk je dan al snel. Er zijn ook nog een paar extra knoppen. Met die aan de voorkant scrol je door het menu op het dashboard voor de diverse instellingen en met die aan de rijderskant schakel je het goede Bosch-ABS uit op het achterwiel, voor specifiek offroadgebruik. Ook zit hier de mappingswitch waarmee je kiest tussen de street- en de offroad-mapping van het motorblok. Erg veel verschil zit er niet in deze beide mappings, maar persoonlijk vonden we de offroad-modus wat fijner en directer.
Op straat en in het lichte terrein zijn de handelbaarheid en zijn lage gewicht van 140 kilo belangrijke troefkaarten: de Alp voelt aan als een dikke bromfiets en laat zich opmerkelijk flitsend en gemakkelijk sturen. Bovendien heeft hij een lekker grote stuuruitslag, zodat je heel gemakkelijk kunt keren op de weg of in het stadsverkeer tussen de (geparkeerde) auto’s door kunt laveren. Ook zijn slanke taille en zadelhoogte van 865 millimeter werken hier lekker mee, want iedereen zal goed met beide voetjes aan de grond kunnen komen.
Het rijwielgedeelte van de nieuwe Alp is rechtdoorzee en kent weinig toeters en bellen. Afgezien van de veervoorspanning achter valt er verder niets in te stellen aan de vering. In de basis is de setting behoorlijk comfortabel en het voldoet prima voor alledaags gebruik. Wil je de machine inzetten voor wat steviger offroadgebruik, dan kan zeker de voorvork wel een upgrade gebruiken. Het grootste manco voor een vlotte, sportieve rijstijl zijn echter de banden, blijkbaar waren die Beta’s sluitpost op de beperkte begroting van deze nieuwe Alp. De VeeRubber-banden uit Thailand zijn waarschijnlijk vooral gekozen omdat ze best stoer smoelen, maar missen grip en stabiliteit. Ons advies: geef bij de aankoop van een Alp meteen een paar honderd euro extra uit voor een setje merk-banden. Gelukkig is er niet bespaard op de remmen: de Nissin-voorrem met stevige 290-millimeter-remschijf voldoet prima. Achter is de rem wat minder aanwezig, maar met het lekker handelbare gewicht van slechts 140 kilo heb je ook geen raceremmen nodig. De remmen zijn bovendien gekoppeld aan een keurig functionerend Bosch-ABS-systeem, waarvan zoals gezegd de achterrem-ABS is uit te schakelen om toch met een stilstaand wiel bergaf te glijden of om het motortje met een blokkerend wiel een bocht in de remmen.
Al met al laat de Beta Alp 4.0 een lekker positieve indruk achter, vooral omdat hij zo leuk rijdt en er bovendien vlot en modern uitziet. En dat alles dus voor minder dan zeven mille!